Ғылымды шоғырландыру аумақтарын құрудың және дамытудың 2026 – 2035 жылдарға арналған тұжырымдамасын бекіту туралы

Қазақстан Республикасы Үкіметінің 2025 жылғы 24 желтоқсандағы № 1134 қаулысы

      Қазақстан Республикасының Үкіметі ҚАУЛЫ ЕТЕДІ:

      1. Қоса беріліп отырған Ғылымды шоғырландыру аумақтарын құрудың және дамытудың 2026 – 2035 жылдарға арналған тұжырымдамасы (бұдан әрі – Тұжырымдама) бекітілсін.

      2. Тұжырымдаманы іске асыруға жауапты орталық мемлекеттік және жергілікті атқарушы органдар, өзге де ұйымдар (келісу бойынша):

      1) Тұжырымдаманы іске асыру жөнінде қажетті шаралар қабылдасын;

      2) Тұжырымдаманы іске асыру жөніндегі іс-қимыл жоспарының уақтылы орындалуын қамтамасыз етсін;

      3) есепті жылдан кейінгі жылдың 1 сәуірінен кешіктірмей Қазақстан Республикасының Ғылым және жоғары білім министрлігіне Тұжырымдаманың іске асырылу барысы туралы ақпарат беріп тұрсын.

      3. Қазақстан Республикасының Ғылым және жоғары білім министрлігі есепті жылдан кейінгі жылдың 1 мамырынан кешіктірмей мемлекеттік жоспарлау жөніндегі уәкілетті органға Тұжырымдаманың іске асырылу барысы туралы есеп беріп тұрсын, сондай-ақ оны интернет-ресурста (қолжетімділігі шектеулі ақпаратты қоспағанда) орналастырып тұрсын.

      4. Осы қаулының орындалуын бақылау Қазақстан Республикасының Ғылым және жоғары білім министрлігіне жүктелсін.

      5. Осы қаулы қол қойылған күнінен бастап қолданысқа енгізіледі.

      Қазақстан Республикасының
Премьер-Министрі
О. Бектенов

  Қазақстан Республикасы
  Үкіметінің
  2025 жылғы 24 желтоқсандағы
№ 1134 қаулысымен
  бекітілген

Ғылымды шоғырландыру аумақтарын құрудың және дамытудың 2026 – 2035 жылдарға арналған тұжырымдамасы

      Мазмұны:

      1-бөлім. Паспорт

      2-бөлім. Ағымдағы жағдайды талдау

      3-бөлім. Халықаралық тәжірибеге шолу

      4-бөлім. Дамыту пайымы

      5-бөлім. Ғылымды шоғырландыру аумақтарын дамытудың негізгі қағидаттары мен тәсілдері

      6-бөлім. Нысаналы индикаторлар және күтілетін нәтижелер

      7-бөлім. Тұжырымдаманы іске асыру жөніндегі іс-қимыл жоспары (осы Тұжырымдамаға қосымша)

1-бөлім. Паспорт

1.

Атауы

Ғылымды шоғырландыру аумақтарын құрудың және дамытудың 2026 – 2035 жылдарға арналған тұжырымдамасы

2.

Әзірлеу үшін негіз

2025 жылғы 11 наурыздағы Қазақстан Республикасы Үкіметінің отырысында Қазақстан Республикасының Премьер-Министрі берген № 9 хаттамалық тапсырма (1.2.1-т.)

3.

Тұжырымдаманы әзірлеуге жауапты мемлекеттік орган

Қазақстан Республикасының Ғылым және жоғары білім министрлігі

4.

Тұжырымдаманы іске асыруға жауапты мемлекеттік органдар

Қазақстан Республикасының Ғылым және жоғары білім министрлігі;
Қазақстан Республикасының Атом энергиясы жөніндегі агенттігі (келісу бойынша);
Қазақстан Республикасының Қаржы министрлігі;
Қазақстан Республикасының Ұлттық экономика министрлігі;
Абай облысының әкімдігі;
Алматы облысының әкімдігі;
Алматы қаласының әкімдігі

5.

Іске асыру мерзімдері

2026 – 2035 жылдар

2-бөлім. Ағымдағы жағдайды талдау

      Ғылымды шоғырландыру аумақтарын құрудың және дамытудың 2026 – 2035 жылдарға арналған тұжырымдамасы (бұдан әрі – Тұжырымдама) Қазақстан Республикасының 2029 жылға дейінгі ұлттық даму жоспарының "Білім және ғылым" деген 1.2-міндетінің "Ұлттық ғылым моделін қайта жүктеу" деген 5-басымдығын іске асыруға және "Ғылыми-зерттеу және тәжірибелік-конструкторлық жұмыстар (бұдан әрі – ҒЗТКЖ) саласындағы университеттер мен өнеркәсіп арасындағы ынтымақтастық" деген көрсеткіш бойынша GII рейтингіне (100-орын) қол жеткізуге, 2025 жылғы 14 наурызда Ұлттық құрылтайдың төртінші отырысында Қазақстан Республикасы Президенті берген № 25-01-11.1 (9.20-т.) тапсырманы, 2025 жылғы 11 наурыздағы Қазақстан Республикасы Үкіметінің отырысында Қазақстан Республикасының Премьер-Министрі берген № 9 хаттамалық (1.2.1-т.) тапсырманы іске асыруға бағытталған.

      Әлемнің ең дамыған 30 елінің қатарына кіруге бағытталған Қазақстанның стратегиялық даму бағдарлары білім мен технология негізге алынған экономикаға жүйелі түрде көшуді талап етеді. Бұған жоғары технологияларды белсенді түрде тұрақты дамыту, өндірістік, технологиялық және цифрлық инфрақұрылымды жаңғырту, сондай-ақ зияткерлік ресурстарды молайту мен тарту арқылы ғана қол жеткізуге болады. Индустриялық-инновациялық даму моделіне көшудің түйінді негізгі шарты – ҒЗТКЖ қаржыландыруды арттыру. Мемлекет басшысы Қазақстан Республикасы Президентінің жанындағы Ғылым және технологиялар жөніндегі ұлттық кеңестің отырысында "Ғылым өркендесе, экономика да өркендейді" деп атап өтті.

      Бүгінгі күні Қазақстанда ҒЗТКЖ-ға жұмсалатын шығын деңгейі жалпы ішкі өнімнің (бұдан әрі – ЖІӨ) шамамен 0,16 %-ын құрайды. ҒЗТКЖ-ға жұмсалатын шығынның мұндай деңгейі инновациялық белсенділіктің өсуін тежейді, жаһандық нарықтағы бәсекеге қабілеттілікті төмендетеді және экономиканың шикізат экспортына тәуелділігін арттырады. Барлық көздерден ҒЗТКЖ шығыстарының үлесін ЖІӨ-нің 1 %-ына дейін ұлғайту Қазақстанға мәртебесі дамушы және дамыған экономика арасында қалып қойған елдер түсіп қалатын "орташа табыс тұзағын" еңсеруге мүмкіндік береді. ҒЗТКЖ-ға салынған инвестицияның анағұрлым жоғары деңгейі экономиканың сыртқы күйзелістерге қарсы ұзақмерзімді төзімділігін қамтамасыз етеді, өңдеу өнеркәсібін, цифрлық технологияларды, АӨК-ті, биотехнологияларды және жасыл энергетиканы қоса алғанда, шикізаттан басқа секторларды әртараптандыру мен ынталандыру үшін жағдай жасайды. Сондықтан ғылыми-технологиялық әлеуетті арттыру жай ғана қосымша міндет емес, ұзақмерзімді перспективада Қазақстанның әлеуметтік-экономикалық дамуының ұлттық стратегиясының түйінді элементіне айналуға тиіс.

      1-параграф. Өнеркәсіптің технологиялық деңгейі

      Ғылымды шоғырландыру аумақтарын дамыту, ғылыми нәтижелерге деген сұраныс өнеркәсіптің технологиялық деңгейімен және ғылымды қажет ететін өндірістердің даму деңгейімен тығыз байланысты. Мемлекет басшысы белгілеп берген стратегиялық міндеттерге сәйкес Қазақстанның жаңа экономикалық бағдары өнімділіктің өсуін, экономиканың күрделілігі мен технологиялық деңгейінің артуын негізге алуға тиіс.

      Дүниежүзілік банк пен Экономикалық күрделілік атласының деректеріне сәйкес Қазақстанның жоғары технологияларды дамытудағы мүмкіндігі мейлінше шектеулі (1-кесте). Экономикалық күрделілік индексінің көрсеткіші бар рейтингте Қазақстан 89-орында (-0,44).

      1-кесте. Қазақстанның технологиялық деңгейінің көрсеткіштері,

      2020 – 2023 жж.

Ел

2000

2010

2020

2023

Орташа және жоғары технологиялы өндірістердің қосылған құнының үлесі (өңдеу өнеркәсібінің қосылған құнына қатысты %)

Қазақстан

5,1

12,7

16,8

17,5

Оңтүстік Корея

52,5

61,2

62,9

65,6

Жапония

50,9

53,7

54,7

54,7

АҚШ

50,0

46,5

45,1

44,1

Қытай

42,9

41,4

41,5

41,5

Ресей

32,7

25,0

32,8

32,7

Экономикалық күрделілік индексі (ECI)

Қазақстан

-0,73

-0,79

-0,53

-0,44

Оңтүстік Корея

1,38

1,71

2,34

2,23

Жапония

2,09

2,44

2,51

2,43

АҚШ

2,06

1,63

1,56

1,51

Қытай

0,72

1,06

1,32

1,47

Ресей

0,26

-0,12

-0,09

-0,66

Тауарлар экспортындағы жоғары технологиялы өнім экспортының үлесі, %

Қазақстан


4,2

4,9

6,5

Оңтүстік Корея


28,9

31,8

25,8

Жапония


17,0

16,1

14,3

АҚШ


13,0

9,9

10,3

Қытай


30,1

29,2

24,1

Ресей


1,6

1,9


Дереккөз: World Development Indicators, Harvard Growth Lab’s Country Rankings

      Индустриясы жағынан дамыған елдерде өңдеу өнеркәсібіндегі орташа және жоғары технологиялар салаларының үлесі шамамен 50 % және одан да жоғары, ал Қазақстанда тек 18 %-ды, сондай-ақ тауарлар экспортындағы жоғары технологиялы өнімдер экспортының үлесі 6,5 %-ды құрайды.

      Біріккен Ұлттар Ұйымының өнеркәсіптік даму жөніндегі әдіснамасына (ЮНИДО) сәйкес Қазақстанда экспорттық әлеует өндірістік әлеуеттен едәуір артта қалып отыр (1-сурет). Бұл Қазақстанның әлемдік нарықтардағы позицияларының, оның ішінде тауар топтары мен нарықтар бойынша экспортты әртараптандыру есебінен өсуге әлеуеті бар екенін білдіреді. Жаппай тұтынушылық сұраныс тауарларының, ұзақ уақыт пайдаланылатын өнімдер (электроника, тұрмыстық техника) позицияларының көпшілігі бойынша Қазақстан импортқа қатты тәуелді.














      1-сурет. Өнеркәсіптік өндіріс пен экспорттың әлеуеті, 1995 – 2023 жылдар


      Ғылымды көп қажет ететін (орташа және жоғары технологиялы) өнеркәсіптік өнімнің өндірісі мен экспортының әлеуетін салыстырған кезде екіұдай жағдай қалыптасады. Жалпы Қазақстанның жоғары және орташа технологиялар саласындағы экспорттық әлеуеті экспорттық және өнеркәсіптік әлеуетті ескергенде межеленгеннен гөрі жоғары болып шықты (2-сурет). Бұл артықшылық сарқылуы мүмкін. Ғылымды көп қажет ететін салалар экспортының әлеуетін одан әрі арттыру үшін өнеркәсіптік әлеуетті нығайту және технологиялық деңгейді жоғарылату қажет.



      Ескертпе – World Development Indicators деректері бойынша есептелген

      2-сурет. Қазақстан өнеркәсібінің орташа және жоғары технологиялы салаларының өндірісі мен экспортының әлеуеті, 1995 – 2023 жылдар

      Экономикалық белсенділік әлі де металлургия, химия, отын-энергетикалық кешен, ауыл шаруашылығы, құрылыс, көлік сияқты төмен және орташа технологиялы бағыттарға шоғырланған. Экспорттағы шикізат тауарларының үлесі 66 % деңгейінде сақталуда. Тау-кен металлургиясы кешені барланған жаңа кен орындарының жетіспеушілігінен және инвестициялық белсенділіктің мардымсыз болуынан зардап шегуде. Энергетика секторында заманауи технологиялардан артта қалу салдарынан туындаған электр энергиясының тапшылығы өсуде.

      Машиналар, жабдықтар, станоктар, дәлдігі жоғары аспаптар, арнайы техника, электроника және өндірістің басқа да түйінді факторлары импорт құрылымының қомақты бөлігін құрайды. Бұл орташа және жоғары дәрежеде қайта өңделген тауарларды шығару үшін қажетті заманауи технологияларды әзірлеу және трансферлеу үшін өзіндік құзыреттің тапшылығынан, экономика салаларында технологиялық бағдарлар мен басымдықтарды айқындау жүйесінің, ғылыми-технологиялық дамуды жоспарлаудың және технологияларды біртіндеп игеру жоспарларының болмауынан туындап отыр. Өңдеу өнеркәсібі кәсіпорындарының 11,4 %-ы ғана инновациялық қызметпен айналысады.

      Өңдеу өнеркәсібі елдегі ЖІӨ-нің 13,4 %-ын құрайды. Металлургия өндірісінен басқа тауарлардың барлық санаттары бойынша Қазақстан нетто-импорттаушы болып қала береді: ең үлкен нетто-импорт машина жасауда (7,6 трлн теңге), химия өнеркәсібінде (1,4 трлн теңге) және азық-түлік тауарларының өндірісінде (0,9 трлн теңге) байқалады. Өңдеу өнеркәсібінің негізгі сын-қатерлеріне өндірістің технологиялық күрделілігінің төмен деңгейі, заманауи инфрақұрылымның болмауы, өндіріс үшін шикізаттың шектеулі болуы, кадр тапшылығы, локализация деңгейі өте төмен машина жасаудағы, химия және тамақ өнеркәсібіндегі импортқа тәуелділіктің жоғары болуы жатады.

      Фармацевтика, электроника, ғарыш өнеркәсібі, телекоммуникация, ақпараттық технологиялар, биотехнология, робототехника, "таза" энергетика сияқты жоғары технологиялы бағыттар бойынша жұмыс істейтін кәсіпорындар өте аз.

      Ішкі фармацевтикалық нарықтағы отандық өндірістің үлесі 14,4 %-ды құрайды. Отандық фармацевтикалық саланың әлеуеті толық іске асырылмаған күйде қалып отыр. Қазақстанда жаңа фармацевтикалық препараттар жасау саласындағы зерттеулер қауіпке және индустрияның одан әрі әзірлеуге дайын болмауына байланысты көбінесе клиникаға дейінгі сынақтар кезеңінде тоқтап қалады.

      ЖІӨ құрылымында машина жасау үлесі 2 %-дан аз, бұл көрсеткіш өндірісі дамыған (үлесі 30-50 %-ды құрайды) елдерден анағұрлым төмен. Салада импортқа айтарлықтай тәуелділік сақталуда: ел импортының шамамен 40 %-ы машина жасау өнімдері (2022 жылы 50 млрд АҚШ долларының 19,8-і). Машина жасау бойынша отандық зерттеулер бағыттардың шектеулі тізбесі, негізінен бойынша жүргізіледі: металл кесетін станоктар мен кескіш аспаптар; металды илемдеу және қысыммен қалыптау жабдықтары; машиналар мен механизмдердің, негізінен мұнай-газ, тау-кен металлургиясы, теміржол машинасын жасауға арналғандардың конструкцияларын жобалау және есептеу үшін ендірілген жобалардың үлесі өте аз.

      Цифрландырудың жаһандық трендтері, Industry 4.0 және 5.0-ге көшу жағдайында елдің өнеркәсіптік секторы негізінен цифрлық және автоматтандырылған шешімдерді ендірудің фрагменттік сипатын сақтап отыр. Кәсіпорындардың көпшілігі базалық автоматтандырумен және ақпараттық жүйелердің әлсіз интеграциясымен шектелетін үшінші технологиялық тәртіп шеңберінде жұмыс істейді. Мысалы, ауыл шаруашылығында цифрлық модельдер мен ЖИ ендірілетін болса, ресурстар жетіспеген кезде тиімділікті арттыруға мүмкіндік береді. Металлургияда болжамды талдау мен үздіксіз мониторингіні қолдану аварияны азайтады және жабдықтың өмірлік циклін ұлғайтады. Бұл үшін шашыраңқы цифрлық шешімдерді ендіріп қана қоймай, автоматтандырылған және киберфизикалық өндірістерден орнықты, дербестендірілген және адамды басты орынға қоятын технологиялық платформаларға – Industry 4.0 және 5.0 қағидаттарына жүйелі түрде көшу маңызды.

      Осыған байланысты ұлттық жағдайларға бейімделген озық шешімдерді сынау, локалдандыру және кеңінен тарату үшін жағдай жасау мақсатында флагмандық алаң ретінде ғылымды шоғырландыру аумақтарын құру ерекше өзекті болып табылады. Ғылымды шоғырландыру аумақтары ғылым мен өндіріс арасындағы байланыстырушы буынға айналады, онда зерттеулерге сұраныс қалыптастырылып, оларды практикалық тұрғыда іске асыру қамтамасыз етіледі. Зерттеулерді университеттер мен ғылыми мекемелерде ғана емес, жүйе түзуші кәсіпорындарда да жүргізу қажет. Бұл ғылымның пайдасын арттыруға, нақты секторға отандық шешімдерді ендіру үшін жағдай жасауға және қосылған құны жоғары әрі жаһандық бәсекеге қабілетті өнеркәсіптік өсудің орнықты моделін қалыптастыруға мүмкіндік береді.

2-параграф. Ғылымның қазіргі жай-күйі

      2024 жылғы статистикалық деректерге сәйкес ғылым саласында 27 146 ғылыми қызметкер жұмыс істейді, ҒЗТКЖ-ны 423 ұйым жүзеге асырады. Оның 99-ы мемлекеттік секторға, 105-і жоғары кәсіптік білім беру секторына, 204-і кәсіпкерлік секторға және 15-і коммерциялық емес секторға жатады.

      Статистикалық деректерге сәйкес Қазақстанда ғылымға жұмсалатын шығыстар 2024 жылы ЖІӨ-нің 0,16 %-ын құрады.

      Ғылыми зерттеулерді іске асыру Қазақстан Республикасының Үкіметі жанындағы Жоғары ғылыми-техникалық комиссия (бұдан әрі – ЖҒТК) бекіткен ғылымды дамыту басымдықтарына сәйкес жүргізіледі. 2025 – 2027 жылдарға арналған басымдықтар:

      1) экология, қоршаған орта және табиғатты ұтымды пайдалану;

      2) энергия, озық материалдар және көлік;

      3) озық өндіріс, цифрлық және ғарыштық технологиялар;

      4) елдің зияткерлік әлеуеті;

      5) өмір және денсаулық туралы ғылым;

      6) агроөнеркәсіптік кешенді тұрақты дамыту;

      7) ұлттық қауіпсіздік және қорғаныс, биологиялық қауіпсіздік.

      Ғылымның институционалдық ортасы

      Қазақстан ғылымы тәуелсіздік жылдарында нормативтік құқықтық базаның қайта құрылымдануына, өзгеруіне, ғылыми-зерттеу инфрақұрылымның оңтайландырылуына байланысты белгілі бір кезеңдерді бастан өткерді.

      Тәуелсіздіктің алғашқы жылдарында 1992 жылы "Ғылым және мемлекеттік ғылыми-техникалық саясат туралы" Заң қабылданды, ол зияткерлік меншік, қаржыландыру және ғылымды өндіріспен интеграциялау мәселелерін реттей отырып, мемлекеттік қолдауға, ғалымдардың құқықтарын қорғауға кепілдік беріп, ғылымды дамытудың құқықтық негізін қалаған тәуелсіз республикамыздың алғашқы заңы болды. Бұл құжат 2001 жылға дейін қолданыста болды, бұл заңның орнына 2001 жылы "Ғылым туралы" Заң қабылданды.

      "Ғылым туралы" жаңа заң қабылданған 2011 жылды және "Ғылыми және (немесе) ғылыми-техникалық қызмет нәтижелерін коммерцияландыру туралы" Заңның қабылдануын ғылымның дамуындағы маңызды кезең ретінде атап өтуге болады. Дәл осы заңнамалық актілер ғылым саласындағы бүгінгі табысты өзгерістер мен дамудың негізін қалады.

      "Ғылым туралы" Заң жетекші ғылыми мектептерді сақтап қалуға, ғылымды әкімшілендіру мен қаржыландырудың жаңа моделін қалыптастыруға, ғылыми-техникалық сараптаманың жаңа институттарын, ұлттық ғылыми кеңестерді дамытуға, ғылыми және ғылыми-техникалық қызмет нәтижелерін коммерцияландыруды бастауға ықпал етті.

      "Ғылыми және (немесе) ғылыми-техникалық қызмет нәтижелерін коммерцияландыру туралы" Заң шеңберінде ғылыми және (немесе) ғылыми-техникалық қызмет нәтижелерін коммерцияландыруға грант енгізілді. Аталған Заң қабылданған соң ғылыми және (немесе) ғылыми-техникалық қызмет нәтижелерін (бұдан әрі – ҒҒТҚН) коммерцияландыру жобаларын гранттық қаржыландыруға арналған 6 конкурстың қорытындысы бойынша 386 шарт жасалып, 230 өндіріс сауда-саттыққа жол ашты.

      Маңыздылығына қарамастан, екі заңда да институционалдық және мазмұнды шектеулер болды, бұл оларды пысықтау және кейіннен реформалау қажеттігіне негіз болды. Мәселен, "Ғылым туралы" Заң негізінен іргелі зерттеулерді қолдауға және ғылыми ұйымдардың қызметін реттеуге көңіл бөлді, ал қолданбалы ғылым, технологиялық даму, білім трансфері және экономиканың нақты секторымен өзара іс-қимыл мәселелері жеткілікті түрде пысықталмай қалды. "Ғылыми және (немесе) ғылыми-техникалық қызмет нәтижелерін коммерцияландыру туралы" Заңда коммерцияландыруға арналған грант операторының қызметі, сондай-ақ өңірлердің ғылыми саясатты іске асыруға қатысуы реттелмеген.

      Осы проблемаларды шешу және ғылым мен бизнестің интеграциясын күшейту үшін 2024 жылы "Ғылым және технологиялық саясат туралы" жаңа Заң (бұдан әрі – Заң) қабылданды. Заң ғылыми және технологиялық саясаттың қолданыстағы элементтерін реттеп қана қоймай, зерттеуден бастап ендірілгенге дейін ғылым жүйесін жаңғыртуға бағытталған бірқатар түбегейлі жаңа нормаларды да енгізеді.

      Ең маңызды жаңалықтардың бірі Технологиялық әзірлік деңгейін бағалау жүйесінің (Technology Readiness Level, TRL) енгізілуі болды. Бұл жүйе жобаларды практикалық қолдануға жақындық дәрежесі бойынша жіктеуге және бағалауға мүмкіндік береді, бұл мемлекеттік қолдаудың нысаналы болуын күшейтеді. коммерцияландыру және венчурлік қаржыландыруды тарту жобалары бойынша Ғылым қорының оператор ретінде айқындалуы келесі маңызды норма болды.

      Заңда сондай-ақ салықтық ынталандыру, атап айтқанда, Қазақстан Республикасының Салық кодексіне сәйкес ғылыми-зерттеу, тәжірибелік-конструкторлық және технологиялық әзірлемелерге салықтық шегерімдер бекітілген.

      Бұдан басқа, заң облыстардың, республикалық маңызы бар қалалардың және астананың жергілікті атқарушы органдарына мемлекеттік ғылыми-технологиялық саясатты іске асыру бойынша өңірлік деңгейде өкілеттіктер береді. Бұл аумақтық ерекшеліктерді ескеруге, қолдаудың атаулы болуын қамтамасыз етуге және өңірлерді инновациялық экожүйені қалыптастыруға тартуға мүмкіндік береді.

      Қазақстан Республикасы Президентінің жанындағы Қазақстан Республикасы Ұлттық ғылым академиясының (бұдан әрі – ҚР ҰҒА) рөлін институционалдық тұрғыдан қайта пайымдауға ерекше назар аударылады. Заңға сәйкес ҚР ҰҒА жоғары ғылыми ұйым ұйымдық-құқықтық нысанында құрылған.

      Осылайша, заң ғылыми саланы экономикалық өсудің стратегиялық ресурсына айналдырудың құқықтық тетіктерін қалау арқылы елдегі ғылым мен инновациялардың ұзақмерзімді және тұрақты дамуының ғылыми жобаларын іске асыру үшін кешенді нормативтік құқықтық негіз қалыптастырады.

      Өңірлердің кадрлық және ғылыми әлеуеті

      Ғылым саласында 2 050 ғылым докторы, 4727 ғылым кандидаты, 4156 философия докторы (PhD), бейіні бойынша 318 доктор жұмыс істейді. Ғылымның кадрлық құрамы салыстырмалы түрде жас (орташа жасы шамамен 38 – 39 жас). Мәселен, жас топтары бойынша зерттеушілердің 46,3 %-ын 40 жасқа дейінгі жас ғалымдар; 40,5 %-ын 40-тан 62 жас аралығындағы зерттеушілер; 13,2 %-ын 63 жастан асқан зерттеушілер құрайды.

      Қазақстанда ғылыми кадр даярлауға жағдай жасауға баса назар аударылады. Қазақстанда кадр даярлауды 118 жоғары және (немесе) жоғары оқу орнынан кейінгі білім беру ұйымы (бұдан әрі – ЖЖОКБҰ) жүзеге асырады, сондай-ақ жетекші шетелдік университеттердің филиалдары ашылуда. Магистрант даярлауды 110 ұйым, докторант даярлауды 77 ұйым жүзеге асырады. Ғылыми қызметкерлерге ғылыми дәрежелері мен ғылыми атақтары үшін қосымша ақы мөлшері ұлғайтылды:

      философия докторы (PhD), бейіні бойынша доктор дәрежесі үшін республикалық бюджет туралы заңда белгіленген және тиісті қаржы жылының 1  қаңтарында қолданыста болатын айлық есептік көрсеткіштің 17 еселенген мөлшерінде;

      философия докторы дәрежесі (PhD) және қауымдастырылған профессор (доцент) ғылыми атағы, бейіні бойынша доктор дәрежесі және қауымдастырылған профессор (доцент) ғылыми атағы үшін республикалық бюджет туралы заңда белгіленген және тиісті қаржы жылының 1 қаңтарында қолданыста болатын айлық есептік көрсеткіштің 25 еселенген мөлшерінде;

      ғылым кандидаты ғылыми дәрежесі үшін республикалық бюджет туралы заңда белгіленген және тиісті қаржы жылының 1 қаңтарында қолданыста болатын айлық есептік көрсеткіштің 17 еселенген мөлшерінде, ғылым докторы ғылыми дәрежесі үшін айлық есептік көрсеткіштің 34 еселенген мөлшерінде;

      ғылым кандидаты ғылыми дәрежесі және қауымдастырылған профессор (доцент) ғылыми атағы үшін республикалық бюджет туралы заңда белгіленген және тиісті қаржы жылының 1 қаңтарында қолданыста болатын айлық есептік көрсеткіштің 25 еселенген мөлшерінде, ғылым докторы ғылыми дәрежесі және қауымдастырылған профессор (доцент) ғылыми атағы үшін айлық есептік көрсеткіштің 42 еселенген мөлшерінде;

      философия докторы (PhD) дәрежесі және профессор ғылыми атағы, бейіні бойынша доктор дәрежесі және профессор ғылыми атағы үшін республикалық бюджет туралы заңда белгіленген және тиісті қаржы жылының 1 қаңтарында қолданыста болатын айлық есептік көрсеткіштің 50 еселенген мөлшерінде;

      ғылым кандидаты ғылыми дәрежесі және профессор ғылыми атағы, ғылым докторы ғылыми дәрежесі және профессор ғылыми атағы үшін республикалық бюджет туралы заңда белгіленген және тиісті қаржы жылының 1 қаңтарында қолданыста болатын айлық есептік көрсеткіштің 50 еселенген мөлшерінде ай сайынғы қосымша ақы белгіленеді.

      Жетекші ғалымдардың еңбегіне ақы төлеу базалық қаржыландыруға қосылды, ғылыми, ғылыми техникалық кадр даярлауға, қайта даярлауға және тағылымдамаға жіберуге гранттар бөлінуде, ғылым саласындағы сыйлықтар және мемлекеттік ғылыми стипендиялар тағайындалды.

      Алайда Қазақстанда ғылымның кадрлық әлеуетін арттыру және дамыту проблемасы өзекті күйінде қалып отыр. Қазақстанда 1 миллион тұрғынға 769 ғалым келеді, ал бұл көрсеткіш Оңтүстік Кореяда шамамен 7 мың, Ресейде 2,7 мың, ЭЫДҰ елдерінде орташа есеппен 4-5 мың адамды құрайды. Соңғы 30 жылда ғалымдар саны екі есе (1991 жылы 40,8 мың адамнан 2024 жылы 27,4 мың адамға дейін) азайды.

      Негізгі себептердің бірі – ғылыми қызметтің тартымды болмауы. Қазақстандық ғалымдар қабілетін ашу үшін жақсы мүмкіндік іздеп (жоғары еңбекақы, зертханалардың заманға сай жарақтандырылуы, жобалардың тұрақты қаржыландырылуы, кәсіптік өсу перспективалары, жайлы өмір сүру жағдайлары және т. б.) басқа елдерге кетеді. 2024 жылы әртүрлі себептермен кеткен ғылыми қызметкерлердің саны 5300 адамды құрады, оның 3201-і өз еркімен, 185-і штаттың қысқаруы бойынша, 1914-і басқа себептермен кеткен.

      Ғылыми кадрларды молайту мәселесі әлі де өзекті күйінде. Мәселен, 28 жасқа дейінгі жас ғалымдардың саны 2024 жылы 3197 адамды (13,8 %) құрады. ҚР ҰҒА деректеріне сәйкес ғылыми-зерттеу қызметі саласына жоғары оқу орнынан кейінгі түлектер аз келеді.

      Зерттеушілердің жартысынан көбі (53,8 %) – жаратылыстану ғылымдарының (6670 адам) және инженерлік әзірлемелер мен технологиялар саласының (5786 адам) өкілдері. Ел ғалымдарының 28 %-ы әлеуметтік (2756) және гуманитарлық (3727 адам) ғылымдар саласында. Ауыл шаруашылығы (2312 адам) және медицина (1901 адам) саласында ғалымдар саны ең аз, тиісінше 10 % және 8,2 %.

      Өңірлер бөлінісі бойынша ғалымдардың негізгі үлесі (60,7 %) Алматы қаласында (9290 адам) және Астана қаласында (4730 адам) жұмыс істейді. Мұнда ҒЗТКЖ жүзеге асыратын ұйымдардың 54,8 %-ы орналасқан. Қарағанды және Шығыс Қазақстан облыстарында мұндай кәсіпорындар тиісінше 30 (7,1 %) және 25 (5,9 %).

      Қазақстанда ҒЗТКЖ-ны сүйемелдеу осал қамтамасыз етілген және тәжірибелік-конструкторлық өндірістердің, инжинирингтік орталықтар мен конструкторлық бюролардың инфрақұрылымының даму деңгейі төмен. Елімізде салалық ғылыми орталықтардың, жобалау институттарының, конструкторлық бюролардың, тәжірибелік станциялардың саны күрт азайды. Осыған байланысты конструкторлар, жобалаушылар, сынаушылар және т.б. жетіспейді. Ғылым жөніндегі ұлттық баяндаманың деректеріне сәйкес Қазақстандағы ғалымдар, конструкторлар мен тәжірибелік өндіріс қызметкерлерінің арақатынасы 25:4:1 құрайды. Ал әлемнің жетекші елдерінде – АҚШ, Ұлыбритания, Франция, Германия, Қытай, Жапония, Ресей, Израильде – бұл қатынас 1:2:4.

      Қазақстанның ғылыми әлеуетінің кеңістік серпінінде шығындардың тығыздығы, маман саны және ғылыми мекемелердің таралуы бойынша теңсіздік айқын (1-кесте) байқалады.

      2-кесте. Қазақстанның ғылыми кеңістігінің тығыздығы мен саралануының негізгі сипаттамалары, 2024 жыл


Ішкі өңірлік өнім,
млрд теңге

ҒЗТКЖ шығын-дары, млрд теңге

ҒЗТКЖ жүзеге асырған қызметкерлердің саны, адам

Бір қызметкерге арналған шығындар, млн теңге

Миллион тұрғынға шаққандағы зерттеушілер саны (толық жұмыс күніне тең)

Қазақстан Республикасы

134 251,9

219,7

27 146

8,1

769

Абай

3 189,5

7,0

1 394

5,0

946

Ақмола

4 093,9

4,5

788

5,7

639

Ақтөбе

4 976,4

3,5

515

6,7

301

Алматы облысы

5 914,8

3,6

455

7,9

160

Атырау

15 016,6

0,7

180

4,2

90

Батыс Қазақстан

4 747,9

1,8

423

4,3

260

Жамбыл

3 236,8

5,3

318

16,7

210

Жетісу

2 114,9

0,8

404

2,1

290

Қарағанды

9 237,1

10,1

1 562

6,5

548

Қостанай

4 927,6

2,6

468

5,5

192

Қызылорда

2 984,7

1,3

413

3,4

354

Маңғыстау

5 166,8

17,1

694

24,7

798

Павлодар

5 150,8

1,87

624

2,8

252

Солтүстік Қазақстан

2 653,6

2,7

133

21,0

101

Түркістан

4 507,1

2,7

482

5,7

149

Ұлытау

2 399,3

0,03

11

3,1

50

Шығыс
Қазақстан

4 800,7

11

1 060

10,4

660

Астана қаласы

15 484,5

44,8

5 432

8,3

2434

Алматы қаласы

29 240,8

94,5

10 628

8,9

2926

Шымкент қаласы

4 407,5

3,3

1 162

2,8

480


      Орындалатын ғылыми жобалар мен бағдарламалардың санына, сондай-ақ өңірлік ұйымдардың гранттық қаржыландыруды іске асыруға қатысуына байланысты жекелеген аумақтарда ғылыми белсенділіктің айқын шоғырлануы байқалады. 2023 жылы Қазақстанда 180 бағдарлама және 2488 жоба іске асырылды. Оларды орындауға республиканың 19 өңірінен 327 ұйым қатысты. Олардың жартысына жуығы (48,3 %) Алматы қаласына, 19,6 %-ы Астана қаласына, 6,1 %-ы Қарағанды облысына тиесілі болды. Қалған 26 %-ды елдің басқа 16 өңіріндегі ұйымдар құрады. Орындалған ғылыми-зерттеу жұмыстарының саны бойынша да осыған ұқсас құрылым байқалады: ғылыми-зерттеу жұмысының 48 %-ы Алматыда, 24,4 %-ы Астанада, 7,5 %-ы Қарағанды облысында іске асырылды, ал қалған өңірлердің жиынтық үлесі 20,2 %-ын ғана құрады.

3-параграф. Ғылымды шоғырландыру аумақтарын қалыптастыру

      Тәуелсіздік жылдарында ғылым мен технологияның экономиканың дамуындағы рөлін күшейту үшін ғылымды шоғырландыру аумақтарын құруға әрекет жасалды.

      2006 жылы "ҚазМұнайГаз" ұлттық компаниясы" акционерлік қоғамы "Наукоград" жауапкершілігі шектеулі серіктестігінің еншілес ұйымын құрды, ол мұнай-газ саласының білімін, ғылымын және инжинирингін интеграциялау үшін технополис салуға тиіс болатын. Алматы облысында Алматы қаласының маңында ғылым қалашығының құрылысы жоспарланған болатын.

      2012 жылы Қазақстан Республикасының Үкіметі ғылым қалашықтары және Абай облысындағы Курчатов қаласына ғылым қалашығы мәртебесін беру туралы заңнаманы әзірлеу бойынша жұмыс тобын құрды. Олар технологиялық жаңғыртуды жеделдету үшін ғылыми, білім беру және өндірістік әлеуетті біріктіретін өсу орындарына айналуы керек еді. Алайда Алматы облысында технополис пен Курчатов қаласында ғылым қалашықтарын құру кезінде бірқатар проблемалар анықталды. Мысалы: ғылымды шектеулі қаржыландыру және заңнаманың жетілмегендігі, бизнестің ғылыми қызметке қызығушылығының жеткіліксіз болуы, экономикалық базаның төмендігі, жоғары білікті мамандардың жетіспеушілігі және қажетті инфрақұрылымның болмауы, бұлар осы жобаларды құру процесін айтарлықтай тежеді.

      Қазіргі уақытта ғылыми қоғамдастықтың, сарапшылардың, мемлекеттік органдардың және Қазақстан Республикасы Парламенті Мәжілісі депутаттарының ұсынысы бойынша Алматы, Астана және Курчатов қалаларында ғылымды көп қажет ететін үш аумақты құру бойынша жұмыс басталды.

      Инновациялық даму әлеуеті жоғары, инфрақұрылымы дамыған және технологиялық жаңғыртуға қабілетті өнеркәсіптік базасы бар өңірлерге Астана, Алматы, Шымкент, Ақтөбе, Қарағанды қалалары және Абай облысы (Курчатов қ.) жатқызылды. Шикізат өндіретін өңірлерде – Атырау, Маңғыстау, Қызылорда және Батыс Қазақстан облыстарында мұнай-газ химиясы саласын және экологиялық технологияларды дамытуға көңіл бөлу маңызды. Индустриялық өңірлерде – Шығыс Қазақстан, Қарағанды және Павлодар облыстарында – металлургия, энергетика және автоматтандыру салаларында әзірлемелер перспективалы болып отыр. Аграрлық және агроөнеркәсіптік облыстар – Ақмола, Алматы, Жамбыл, Солтүстік Қазақстан, Жетісу, Қостанай және Түркістан облыстары-агротехнологияларды, цифрлық ауыл шаруашылығын дамыту және азық-түлік қауіпсіздігін арттыру үшін база болып табылады.

4-параграф. Ғылымды шоғырландыру аумақтарын құру және дамыту үшін кедергілер мен тәуекелдер

      Ғылымды шоғырландыру аумақтарын құру инновациялық дамудың негізгі стратегияларының бірі болып табылады. Сонымен қатар мұндай бастамаларды іске асыру үшін институционалдық, инфрақұрылымдық, экономикалық, кадрлық және әлеуметтік шектеулерге байланысты бірқатар жүйелік кедергілер бар.

      Инфрақұрылымдық және логистикалық кедергілер. Ғылымды шоғырландыру аумақтары зертханаларды, прототиптеу орталықтарын, технопарктерді, инженерлік желілерді және т.б. қоса алғанда, заманауи ғылыми және инженерлік инфрақұрылымның болуын талап етеді. Логистика және көлік байланысы, өңірлердің цифрлық даму деңгейі (жоғары жылдамдықты Интернетпен қамту аймақтарының фрагменттілігі, оның ішінде негізгі көлік маршруттарында) елеулі кедергі болып табылады. Сондай-ақ жайлы тұрғын үй ортасы мен әлеуметтік ортаның тапшылығы байқалады, бұл білікті кадр тартуды қиындатады.

      Кадрлық және әлеуметтік кедергілер талантты мамандардың шетелге немесе ғылыми-зерттеу қызметіне қатысты емес басқа салаларға кетуіне байланысты болып табылады.

      Қаржылық шектеулер ғылымды шоғырландыру аумақтарын дамыту жобаларының қомақты капиталды талап етуіне байланысты. Экономиканың тұрақсыздығы жағдайында стартаптарды қолдау және инновацияларды трансферлеу мемлекеттік инвестиция мен жеке инвестициялардың қажетті венчурлік қаржыландырудың тапшылығы байқалады. Ішкі нарықтың болмашы көлемі және жоғары сыртқы бәсекелестік қолайсыз жағдай тудырады: технология сұраныстың болмауына байланысты дамымайды, ал бәсекеге қабілетті әзірлемелердің болмауына байланысты сұраныс қалыптаспайды.

      Институционалдық кедергілер ғылымды шоғырландыру аумақтарын дамыту үшін нормативтік-құқықтық базаның әзірлік деңгейінің жеткіліксіз болуымен негізделеді. Атап айтқанда, ғылымды шоғырландыру аумақтарын құруға және олардың жұмыс істеуіне ықпал ететін заңнамалық тетіктер қажет.

      Технологиялық кедергілер. Ғылымды шоғырландыру өнімдерін әзірлеу және енгізу заманауи технологияларға, жабдықтарға және бағдарламалық қамтамасыз етуге ұдайы қолжетімділікті талап етеді. Алайда импорттық жабдық құнының жоғары және меншікті өндірістің болмауына байланысты техникалық жабдықтау мүмкіндіктері айтарлықтай шектеулі.

      Ғылымды шоғырландыру аумақтарын сәтті құру және оның жұмыс істеуі үшін жоғарыда аталған кедергілерді кешенді түрде жою қажет. Шешімдер жүйелі сипатта болуға және мемлекеттік қолдаудың, жеке бастаманың, халықаралық ынтымақтастықтың үйлесіміне негізделуге тиіс.

3-бөлім. Халықаралық тәжірибеге шолу

1-параграф. Ғылымды шоғырландыру аумақтарының мақсаттары, өлшемшарттары және орналасуы

      Шетелдік практикада технополистерді, ғылымды шоғырландыру аумақтарын құру жобаларын дамыту бірнеше мақсатты көздеді: экономикалық белсенділікті жандандыру, болашақ технологиялары бар аумақтар құру, аумақтарды дамытудың жаңа модельдерін енгізу. Мұндай аймақтардың негізгі мақсаттары экономиканың бәсекеге қабілеттілігін арттыру, стартаптарды қолдау және өңірлік дамуды әртараптандыру болып табылады.

      Ғылымды шоғырландыру аумақтары деп АҚШ-тағы Силикон алқабы, Швейцариядағы Цюрих технопаркі, Жапониядағы Цукуба технополисі, Оңтүстік Кореядағы Иннополис Дэдок, Ресейдегі "Кольцово" ғылым қалашығы, Қытайдағы Гуанчжоу ғылым қалашығы, Ұлыбританиядағы Орталық Шотландия және М4-дәлізі және т.б. аймақтар аталады.

      Қазіргі уақытта әлемдегі ғылымды шоғырландыру аумақтарының көпшілігі ғылым мен бизнестің өзара іс-қимылына бағытталған. Барлық ғылымды шоғырландыру аумақтарының ортақ ерекшелігі – ғылымды дамыту және ғалымдардың әлеуетін ашу үшін қолайлы жағдай жасау.

      Аумақты таңдау үшін бірнеше түйінді өлшемшарт ескеріледі:

      1) техникалық университеттер мен ғылыми-зерттеу орталықтарының болуы;

      2) дамыған инфрақұрылым мен көлікке қолжетімділік;

      3) жоғары технологиялы компаниялар мен инвестиция тарту мүмкіндігі;

      4) жергілікті биліктің, бизнес пен академиялық қоғамдастықтың белсенді қатысуы.

      Әдетте ғылымды шоғырландыру аумақтары қала маңында немесе шағын қалаларда ыңғайлы логистикасы мен өмір сүруге және жұмыс істеуге қолайлы жағдайлары бар ірі ғылыми және өндірістік орталықтардың жанында орналасқан. Бұл ретте тұрғын аудандардың, ғылыми-өнеркәсіптік кешендердің теңгерімді үйлесімін қамтамасыз ету маңызды.

      Шет елдердің тәжірибесі инновацияның катализаторы ретінде ғылымды шоғырландыру аумақтарының тиімділігін растайды. Мәселен, Ресей Федерациясының Федералды мемлекеттік статистика қызметінің деректері бойынша 2023 жылы Кольцово ғылым қалашығы және Академиялық қалашығы орналасқан Новосібір облысындағы инновациялық тауарлардың, жұмыстардың және қызметтердің үлес салмағы жөнелтілген өнімдер мен орындалған жұмыстардың жалпы көлемінің 7,2 %-ын құрады. Салыстыру үшін Ресей Федерациясы бойынша орташа көрсеткіш 6 %-ды құрайды. Сонымен қатар инновациялық индекс бойынша Новосібір облысы топ-5 өңірдің қатарына кіреді, бұл ғылыми-техникалық және өндірістік белсенділіктің жоғары деңгейін көрсетеді.

      Қытайдың мысалы да айқын. 2014 жылы Чжунгуанцун (Zhongguancun) ғылым паркіндегі өнеркәсіптік өндірістің жалпы құны Пекин қаласы бойынша жалпы көлемнің 40 %-ына жетті. Парктің жалпы кірісі 418 миллиард АҚШ долларын құрап, жылдық өсім 19 %-ды құрады. Ал экспорт көлемі 25,58 миллиард АҚШ долларын құрады, бұл қаланың жылдық 13 % өсімін және қала экспортының жалпы көлемінің жартысына жуығын құрайды.

      Оңтүстік Кореяның көрсеткіштері де кем түспейді. 2023 жылы Иннополис Даедок (Innopolis Daedeok) инновациялық кластеріндегі жоғары технологиялы зерттеу компанияларының саны 139-ға жетті, бұл 2005 жылғы көрсеткіштен төрт есе көп. Кластер аумағындағы ҒЗТКЖ-ға инвестиция көлемі 2005 жылы 1 813 117 млн воннан 2023 жылы 9 780 401 млн вонға дейін ұлғайды, бұл ғылыми және технологиялық базаның тұрақты өсуін көрсетеді.

      Осылайша, халықаралық тәжірибе көрсеткендей, ғылымды шоғырландыру аумақтарын құру мен дамыту ғылыми-техникалық прогреске ғана емес, сонымен қатар жаңа экономикалық кластерлердің қалыптасуына, экспорттың өсуіне, салық түсімдеріне және инвестиция тартуға ықпалын тигізді. Қазақстан бұл тәжірибені жаһандық дамудың қазіргі кезеңінің сын-тегеуріндеріне жауап бере алатын өзінің инновациялық экожүйесін қалыптастыру үшін тиімді пайдалана алады.

2-параграф. Ғылымды шоғырландыру аумақтары саласындағы құқықтық қатынастарды реттеу

      Ғылымды шоғырландыру аумақтарын құқықтық реттеу инновациялар мен ғылыми-техникалық прогресті ынталандырудың маңызды құралы болып табылады. Ол ғылыми зерттеулер мен технологияларды дамыту үшін құқықтық база құрудан бастап зияткерлік меншікті қорғауға және стартаптарды қолдауға дейінгі әртүрлі аспектілерді қамтиды.

      Ресейде 1999 жылы "Ресей Федерациясының ғылым қалашығының мәртебесі туралы" бөлек Федералдық заң қабылданды. Ол ғылым қалашығының мәртебесін, билік органдарының өкілеттіктерін, міндеттерін, қолдау нысандарын және осы аумақтардың дамуы үшін жауапкершілікті айқындайды. Нәтижесінде Ресей Федерациясының 6 субъектісінде орналасқан 12 муниципалдық құрылымға (Дубна, Жуковский, Королев, Реутов, Серпухов, Фрязино, Черноголовка, Бийск, Обнинск, Троицк, Мичуринск, Кольцово) ғылым қалашығы мәртебесі берілді.

      1983 жылы Жапония "Технополистер туралы" Заң қабылдады, бұл Заң технополистердің құрылысына ұлттық басымдық беру үшін қабылданды.

      Оңтүстік Кореяда 1967 жылы Ғылым мен техниканы қолдау туралы заң қабылданды. Заң ғылым мен өнеркәсіптің жақындасуына ықпал етті және мұның өзі елдің технологиялық өсуінің түйінді факторына айналады. Осы заң шеңберінде мемлекеттік және жеке ғылыми-зерттеу институттарын, венчурлік қорларды және жоғары технологиялық фирмаларды бірлесіп жұмыс істеу үшін біріктірген алғашқы Дэдок ғылыми-зерттеу кешені құрылды.

      АҚШ-та ғылымды шоғырландыру аумақтарын заңнамалық реттеу технопарктер құруға бағытталған көптеген федералды, штаттық және жергілікті бағдарламалармен реттеледі. АҚШ-тағы ғылым мен технопарктерді реттейтін заңнамалық актілер: Ғылым туралы ұлттық заң (National Science Foundation Act), Шағын инновациялық кәсіпорындар туралы заң (Small Business innovation research), Ғылыми парктер мен технопарктер туралы заң (Science and Technology Park Act), Ғылыми-техникалық жаңғырту туралы заң (National Technology Transfer and Advancement Act).

      Осылайша, көптеген шет елдерде ғылымды шоғырландыру аумақтарының жұмыс істеуі үшін құқықтық, ұйымдастырушылық және экономикалық аспектілерді реттеу үшін ғылымды шоғырландыру аумақтарын құру мен дамытуға арналған база құрылып, даму үстінде.

3-параграф. Қаржыландыру

      Ғылымды шоғырландыру аумақтары мен технополистерді құру кезінде көптеген қаржыландыру көзі, соның ішінде мемлекеттік, жеке, халықаралық кредиттер мен гранттар қолданылады.

      Қытайда технопарктер, ғылыми-зерттеу аймақтары және инновациялық кластерлер сияқты ғылымды шоғырландыру аумақтарын құру мен дамытуға федералды деңгейде белсенді түрде қолдау көрсетіледі. Қытай кластерлері резиденттерінің заманауи өндірістік қуаттарға, инкубаторларға, сынақ орталықтарына қолжетімділігі бар. Мемлекет зерттеулерді жүзеге асыратын кәсіпорындар үшін жалпыға қолжетімді ұлттық негізгі зертханаларды өз есебінен салады. Қытайдың ірі мұнай-газ және тау-кен металлургиясы компаниялары университеттер базасында ғылыми-зерттеу орталықтарын, зертханаларды, кластерлерді салды. Жер қойнауын пайдаланушы Қытайдан тыс жерде жұмыс істесе де, ҒЗТКЖ-ны орындауға тек отандық университеттер мен ҒЗИ тарту жер қойнауын пайдаланушылар үшін міндетті шарт болып табылады.

      Жапониядағы технополистерді қаржыландырудың типтік көздері: 30 % – мемлекеттік қаржыландыру, 30 % – муниципалитеттер, 30 % – кәсіпорындар мен жеке тұлғалар, 10 % – шетелдік инвесторлар. Технополистерді жоспарлау және салу процесінде жергілікті билікке жетекші рөл беріледі.

      АҚШ-та Қорғаныс министрлігі (DARPA арқылы), Энергетика министрлігі (ARPA-E арқылы) және басқалары жыл сайын қолданбалы зерттеулерге қаражат бөледі. Олардың едәуір бөлігі ірі университеттер мен зертханалардың айналасында шоғырланған. АҚШ-тағы кластерлерге арналған инфрақұрылым мен жылжымайтын мүлікті көбінесе жеке әзірлеушілер университеттердің көмегімен дамытады.

      Әлемде ғылымды шоғырландыру аумақтарын дамыту үшін жер қойнауын пайдаланушылардың қаражаты пайдаланылады. Мысалы, Норвегияда жер қойнауын пайдаланушылар жылдық табыстың 2 %-ын ҒЗТКЖ-ға, ал Бразилияда жер қойнауын пайдаланушылар табысының 1 %-ын кен орындары мен университет кластерлерін дамытуға жұмсайды. Әлемдік практика көрсеткендей, ғылыми-техникалық кластерлер мен ғылымды шоғырландыру аумақтарын жер қойнауын пайдаланушылардың қаражаты есебінен қаржыландыру тиімді құрал болып табылады.

4-параграф. Жеңілдіктер мен преференциялар

      Ғылымды шоғырландыру аумақтарын дамыту және шет елдерден стейкхолдерлерді тарту үшін жеңілдіктер, преференциялар ұсынылады. Мысалы, Қытайдың жоғары технологиялы аймақтарында арнаулы режим бар. Жоғары технологиялы кәсіпорындар үшін стандартты 35 %-дың орнына 10 % табыс салығының төмендетілген мөлшерлемесі қолданылады (R&D шығыстарының үлесі және жоғары технологиялы өнімнен түсетін кіріс бойынша өлшемшарттар орындалатын болса). Жаңа технологиялы фирмалар көбінесе салықтық каникул алады – әдетте екі жыл табыс салығынан босату, содан кейін тағы үш жыл жарты мөлшерлемемен төлеу. Ғылыми жабдықтардың импорты ҚҚС мен кедендік баждардан босатылады. Көптеген өңірлер өздерінің қосымша бонустарын енгізеді: қалалар мен провинциялар патенттік гранттар бөледі (өнертабыстарды тіркегені үшін компанияларға біржолғы төлемдер), беделді ғылыми журналдарда жарияланғаны үшін сыйлықақылар, үй-жайларды жалға алуға субсидиялар (технопарктегі зертханалардың жалдау ақысының 30-50 %-ына дейін жабады).

      Кореяда иннополис тұрғындары үшін салықтық жеңілдіктер, гранттар және әкімшілік қолдау көрсетіледі. Innopolis аймақтарында орналасқан компаниялар табыс салығынан үш жылға босатылады, содан кейін тағы екі жыл мөлшерлеменің 50 %-ын төлейді. Зерттеуге арналған импорттық жабдық баж салығынан босатылады. Еркін экономикалық аймақтарда шетелдік компанияларға корпоративті және жылжымайтын мүлік салығынан 5 жылға дейін босатылады.

      2011 жылы Жапонияның жеті ауданы, оның ішінде Цукуба халықаралық стратегиялық аймақ болып жарияланды. Жаңа кеңсе (зауыт, цех және т.б.) ашатын немесе салатын кәсіпорындар жергілікті салықтардан босатылады. Негізгі құралдарға (жер, ғимараттар, активтер, жаңа кеңсе және т.б.) субсидиялар бар. Сондай-ақ технополистер аумағында кредиттік және салықтық ынталандырудың түрлі шаралары көзделген. Жоғары технологиялар саласында жұмыс істейтін фирмаларға бірінші жылы жабдық құнының 30 %-ын және ғимараттар мен құрылыстар құнының 15 %-ын есептен шығаруға рұқсат берді, мемлекет бірлескен ғылыми зерттеулер жүргізуге жұмсалған шығындардың үштен бірін төледі.

      АҚШ-та ҒЗТКЖ жүргізетін компанияларға салық жүктемесін төмендететін жалпы федералды салық кредиті (R&D Tax Credit) бар. Штаттардың көпшілігі оны өз кредиттерімен толықтыратынын атап өту қажет.

      Бұл процесте ғылыми-технологиялық дамудың өңірлік орталығына айналу үшін маңызды алғышарттары бар ғылымды шоғырландыратын аумаққа ерекше назар аударылады. Дамыған инженерлік база, ғылыми және білім беру ұйымдарының болуы, сондай-ақ жеке инвестицияларды тарту әлеуеті оны ең перспективалы аумақтардың біріне айналдырады.

      Ғылымды шоғырландыру аумақтарының тұрақты дамуын қамтамасыз ету және олардың тиімділігін арттыру мақсатында халықаралық тәжірибені ескерген жөн. Әртүрлі елдердің тәжірибесін талдау ғылымды шоғырландыру аумақтарын қолдаудың кешенді жүйесін қалыптастыру маңыздылығын көрсетеді.

      Мысалы, инновациялық белсенділікті ынталандырудың негізгі тетіктерінің бірі – ғылыми-техникалық экожүйеге қатысушылар үшін салықтық жеңілдіктер, шегерімдер және жеңілдетілген кредит беру. Бұл бизнестің ғылыми жобаларға қатысуға қызығушылығын арттырады.

      Халықаралық стратегиялардың маңызды элементі – ғылымды шоғырландыру аумақтарын арнайы экономикалық аймақтар режимдеріне интеграциялау. Бұл әкімшілік және фискалдық кедергілерді төмендету нәтижесінде ғылым мен бизнес арасындағы өзара іс-қимыл процестерін жеделдетуге мүмкіндік береді.

      Сонымен қатар Жапония сияқты елдердің тәжірибелері қаржыландырудың 30 %-ы мемлекеттік бюджеттен, 30 %-ы жергілікті бюджеттен қамтамасыз етілетін, ал қалған бөлігі жеке көздер есебінен қалыптастырылатын ғылымды дамытуды бірлесіп қаржыландыру моделінің тиімділігін көрсетеді. Мұндай тәсіл биліктің әртүрлі деңгейлерінің қатысуын теңестіруге және бюджеттен тыс қаражат тартуды ынталандыруға мүмкіндік береді.

      Ғылымды шоғырландыру аумақтарын табысты дамытудың қосымша шарты – ғылыми-білім беру базасын кеңейту. Ғылымды шоғырландыратын аумақта жетекші университеттер мен ғылыми ұйымдардың филиалдарын ашу ғылыми-өндірістік байланыстарды нығайтуға, кадрлар даярлауға және ғылыми белсенділікті арттыруға ықпал етеді.

      Ғылыми қызмет үшін қолайлы орта құру да маңызды бағыт болып табылады: зерттеушілерді әлеуметтік қолдау, тұрғын үймен қамтамасыз ету, кәсіби даму және халықаралық ынтымақтастық үшін жағдай жасау. Сонымен қатар зертханаларды, инжинирингтік орталықтарды, қоғамдық кеңістіктер мен мәдениет объектілерін қоса алғанда, ғылыми және инженерлік, әлеуметтік инфрақұрылымды қатар дамыту қажет.

      Осылайша, ғылымды дамыту ұлттық ерекшеліктерді ескере отырып, үздік халықаралық тәжірибелерді бейімдеуді негізге алуға тиіс. Ғылымды, бизнесті, білімді және мемлекетті біріктіруді болжайтын кешенді тәсіл Қазақстанның басқа өңірлерінде жаңғыртылатын инновациялық өсудің орнықты моделін қалыптастыруға қабілетті болады.

4-бөлім. Дамыту пайымы

      2035 жылға дейін ғылымды шоғырландыратын үш аумақ құрылатын болады, олар елдің ғылыми және технологиялық белсенділігінің орталығына айналып, күш-жігерді жоғары технологиялы салаларды дамытуға шоғырландырмақ. Бұл аумақтар ғылыми-технологиялық дамуды және инновациялық қызметті ынталандырады, қазақстандық ғылым мен экономиканың бәсекеге қабілеттілігін арттырады; ғылымды шоғырландыратын салаларға инвестицияның құйылуына қолайлы жағдай жасайды; жоғары технологиялы өндірістер мен экспортқа бағдарланған өнімдерді дамытады; ғылыми кадрлық әлеуетті қалыптастырады және дамытады; жоғары білікті ғылыми және инженерлік мамандарды тартуға және ұстап қалуға және қазақстандық ғылымды әлемдік ғылыми-инновациялық кеңістікке интеграциялауға ықпал ететін болады.

      Олардың қызметі инновациялық процестің толық циклін жүзеге асыруға бағытталған – іргелі және қолданбалы ғылыми зерттеулер жүргізуден бастап ғылымды қажет ететін өнімді құруға және оны коммерцияландыруға дейін. Бұл ғылыми-инновациялық өсу үшін кешенді экожүйе қалыптастыра отырып, білім, ғылым және өндіріс арасындағы қажетті ынтымақтастықты қамтамасыз етеді.

      Тұжырымдаманы іске асыру қазақстандық ғылымның жаһандық бәсекеге қабілеттілігін арттыруға және оның елдің әлеуметтік-экономикалық және қоғамдық-саяси дамуына қосқан үлесін арттыруға, ҒЗТКЖ-ға жеке сектор инвестицияларының өсуіне, ұлттық және өңірлік деңгейлердің қолданбалы проблемаларын шешуге ықпал ететін болады.

5-бөлім. Ғылымды шоғырландыру аумақтарын дамытудың негізгі қағидаттары мен тәсілдері

      Негізгі қағидаттар:

      1) ғылымды, өндірісті және білімді интеграциялау үшін қолайлы орта құру;

      2) экономиканың басым секторларында технологияларды коммерцияландыруды ынталандыру, сондай-ақ жеке кәсіпкерлік субъектілерінің ғылыми, ғылыми-техникалық және инновациялық қызметті дамытуға қатысуын ынталандыру және оған жағдай жасау;

      3) жоғары технологиялы өндірістер мен экспортқа бағдарланған өнімдерді дамыту;

      4) халықаралық ғылыми және ғылыми-техникалық ынтымақтастықты дамытуға жәрдемдесу.

      Негізгі тәсілдері:

      1-бағыт. Ғылымды шоғырландыру аумақтарын дамытудың институционалдық негізін құру

      Ғылымды шоғырландыру аумақтарын дамытудың орнықты институционалдық негізін қалыптастыру мақсатында олардың құқықтық мәртебесін құру, басқару және қаржыландыру тетіктерін, сондай-ақ жұмыс істеу және ұзақмерзімді даму жағдайларын бекітуге бағытталған нормативтік құқықтық базаны кезең-кезеңімен жетілдіру көзделеді.

      Бұл бағытты іске асыру жекелеген ғылыми ұйымдарды фрагменттік қолдаудан ғылыми, кадрлық, инфрақұрылымдық және инновациялық әлеуетті шоғырландыруды, сондай-ақ ғылымды, білім беруді және өнеркәсіпті интеграциялауды қамтамасыз ететін ғылымды дамытудың жүйелі аумақтық моделіне көшу үшін қажет.

      Осы бағытты іске асыру шеңберінде Қазақстан Республикасының заңнамасына ғылыми-технологиялық дамудың басым бағыттарын қолдау, жоғары технологиялы өндірістерді ынталандыру және ғылыми және (немесе) ғылыми-техникалық қызмет нәтижелерін коммерцияландыру үшін жағдай жасалатын аумақ ретінде ғылымды шоғырландыру аумағы ұғымы енгізіледі.

      Ғылымды шоғырландыру аумағы Заңға және өзге де нормативтік құқықтық актілерге сәйкес құрылатын және жұмыс істейтін ғылыми-технологиялық паркті (бұдан әрі – ҒТП) және (немесе) ғылым қалашығын қамтитын болады.

      Бұл тәсіл аумақтың даму деңгейін, ғылыми инфрақұрылымның жетілу дәрежесін және ғылыми-технологиялық қызметті масштабтауға дайындығын ескеруге мүмкіндік береді.

      Халықаралық тәжірибені ескере отырып, ғылыми және ғылыми-зерттеу ұйымдарының, ЖЖОКБҰ, өндірістік кәсіпорындардың, ұжымдық зертханалардың, инженерлік және конструкторлық бюролардың, технологиялар трансферті орталықтарының, ғылыми және (немесе) жоғары оқу орнынан кейінгі білім беру ұйымдарының жиынтығын қамтитын ғылыми-өндірістік (ғылыми-технологиялық) кешенді қалыптастыратын ұйымдар мен тұлғалар, жобалау топтары, инновациялық компаниялар, сондай-ақ ғылыми және ғылыми-технологиялық қызметтің өзге де субъектілері ғылымды шоғырландыру аумақтарына қатысушылар болып табылады.

      Құрылатын ғылымды шоғырландыру аумақтарының орнықты және ұзақмерзімді дамуын қамтамасыз ету мақсатында мұндай аумақтарды қаржыландыру бюджеттік, бюджеттен тыс және жеке көздерді, сондай-ақ мемлекеттік-жекешелік әріптестік (бұдан әрі – МЖӘ) тетіктерін және қолданыстағы салықтық ынталандыру шаралары пайдаланылатын, аралас модель негізінде көзделеді. Бюджеттік қаржыландыру ғылыми және (немесе) ғылыми-техникалық қызметті базалық, гранттық және бағдарламалық-нысаналы қаржыландыру нысандарында республикалық және жергілікті бюджеттердің қаражаты есебінен жүзеге асырылады. Жобаларды қосымша қолдау тәжірибелік-конструкторлық әзірлемелерді, ҒЗТКЖ нәтижелерін коммерцияландыруды және ғылыми ұйымдар мен ЖЖОКБҰ базасында стартаптар мен спин-оффтар құруды қоса алғанда, ғылыми, ғылыми-техникалық және инновациялық жобаларды іске асыруға бағытталған гранттық қаржыландыру арқылы қамтамасыз етіледі.

      Ғылым қалашығы аясындағы бюджеттік және гранттық тетіктермен қатар венчурлік қаржыландыру ғылыми әзірлемелерді бәсекеге қабілетті технологиялық өнімдер мен компанияларға айналдырудың негізгі құралдарының бірі ретінде қарастырылады. Венчурлік экожүйені қалыптастыру жеке капиталды, мемлекеттік бірлескен инвестицияларды және квази-венчурлік тетіктерді TRL 4-5-тен бастап өнімді нарыққа шығаруға дейінгі технологиялық дайындық кезеңдеріндегі жобаларға назар аудара отырып біріктіруді көздейді, бұл стартаптар мен спин-оффтарды дамытудың үздіксіз қаржылық траекториясын қамтамасыз етеді, жеке инвесторлар үшін тәуекелдерді азайтады және қолданбалы зерттеулер мен тәжірибелік-конструкторлық әзірлемелерге бизнесті тартуды ынталандырады.

      Ғылым қалашықтарын дамытуды қаржыландырудың қосымша көзі Қазақстан Республикасының заңнамасына сәйкес ғылыми, инновациялық және ілеспе инфрақұрылым объектілерін құру және жаңғырту үшін қолданылатын МЖӘ болып табылады. Сондай-ақ ғылым қалашықтары субъектілерінің қызметіне салық салу кезінде ғылыми зерттеулер мен тәжірибелік-конструкторлық жұмыстарға арналған шығыстарды есепке алуды, инвестициялық салық преференцияларын, сондай-ақ ғылыми, білім беру және инновациялық ұйымдар үшін белгіленген өзге де салықтық жеңілдіктерді қолдану мен босатуды қоса алғанда, Қазақстан Республикасының Салық кодексінде көзделген салықтық ынталандырудың қолданыстағы шаралары арқылы қолдау көрсететін болады. Мұндай кешенді тәсіл ғылымды дамытудың тұрақтылығын, ғылыми-технологиялық жобалардың инвестициялық тартымдылығын арттыруды, жеке капиталды тартуды және мемлекеттік бюджетке жүктемені азайтуды қамтамасыз етеді.

      Бүкіл әлемде ҒТП ғылым, білім және кәсіпкерлік синергиясы үшін тамаша платформа ұсына отырып, қазіргі экономикада шешуші рөл атқарады. Олар зерттеушілер, әзірлеушілер және бизнес мамандары өзара әрекеттесе алатын, білім алмасатын және ғылыми жаңалықтарды коммерциялық табысты өнімдер мен қызметтерге айналдыратын бірегей экожүйені жасайды.

      Ғылыми-технологиялық парктерде инновацияларды дамытуға жәрдемдесу озық жабдықтарға, зерттеу зертханаларына және зияткерлік ресурстарға қолжетімділікті қамтамасыз ету арқылы жүзеге асырылады. Бұл компаниялар мен жеке әзірлеушілерге ғылыми-зерттеу және тәжірибелік-конструкторлық шығындарды азайтуға, инновация процесін жылдамдатуға және бәсекелестік артықшылықтарын арттыруға мүмкіндік береді.

      Мысал ретінде 1951 жылы Стэнфорд университеті (АҚШ, Калифорния) құрған және Кремний алқабының тарихын бастаған Стэнфорд зерттеу паркін (Stanford Research Park), келтіруге болады. Идея инженерлік факультеттің деканы Фредерик Термандікі еді, ол түлектердің Шығыс жағалауындағы "ғұламалардың жылыстауын" тоқтатқысы келді. Бұл әлемдегі алғашқы университеттің ғылыми-технологиялық паркі болды. Айта кететін жайт, Стэнфорд университеті жер сатпайды, бірақ оны жоғары технологиялы компанияларға ғана ұзақмерзімді жалға береді (әдетте 99 жылға). Парк аумағынан Hewlett-Packard (HP), Varian Medical Systems және Tesla сияқты алыптар өсіп шықты. Қазір паркте 150-ден астам компаниялар мен ғылыми орталықтар жұмыс істейді.

      Жетекші парктердің тәжірибесі осы заңдылықты растайды. TusPark (Қытай) орталықтандырылған басқару моделінің тиімділігін көрсетеді: бірыңғай басқарушы компания, Цинхуа университетімен терең байланыс және белсенді венчурлік қызмет жобаларды дамытудың толық циклін құрайды, соның ішінде компанияларды IPO-ға дейін сүйемелдеу. Керісінше, Кембридж кластері (Ұлыбритания) орталықтандырылмаған органикалық экожүйені ұсынады, мұнда дамуды таланттардың көп массасы, жеке әзірлеушілер және Еуропадағы ең қуатты венчурлік орталардың бірі қамтамасыз етеді.

      Бұл мысалдар жиынтығы университеттің күшті рөлі, қаржылық және басқару модельдерінің икемділігі, қолдаудың жүйелілігі және парк құрылымының ұлттық басымдықтарға бейімделуі табыстың негізгі факторлары екенін растайды. Барлық сәтті модельдерде университет экожүйенің өзегі, таланттар мен зерттеулердің қайнар көзі болып табылады. Бұл ретте барынша тиімділікке физикалық (KAUST), басқару (TusPark) немесе желілік (Кембридж) болсын, "университет – индустрия – қала" терең интеграциясы арқылы қол жеткізіледі. Орталықтандырылған басқару (TusPark), орталықтандырылмаған (Кембридж) немесе МЖӘ (Academpark) арасындағы таңдау контекске байланысты. Дегенмен табысты парктер табыс көздерін біріктіреді: тұрақты жалдау, қызметтер және көбінесе инвестициялық қызмет. Табысты парктер тек алаңдарды ғана емес, сонымен қатар құрылымдалған қолдау тізбегін ұсынады: инкубация, R&D, прототиптеу, пилоттық, нарыққа шығу, соның ішінде қаржыландыруға қол жеткізу (венчурлар, гранттар).

      Стартаптар мен кәсіпкерлікті қолдау – ғылыми-технологиялық парктердің тағы бір маңызды функциясы. Олар стартап-компанияларға кеңсе кеңістігін ғана емес, сонымен қатар тәлімгерлікке, инвесторлар желілеріне және нарықтарға қол жеткізуге мүмкіндік береді. Бұл болашақта жаһандық нарықтағы жетекші ойыншыларға айналуы мүмкін стартаптардың қарыштап өсуі мен дамуы үшін қолайлы жағдай жасайды.

      Бұл модельді Қазақстанда жоғары және (немесе) жоғары оқу орнынан кейінгі білім беру ұйымдары, дербес білім беру ұйымдары, сондай-ақ ғылыми және (немесе) ғылыми-техникалық, инновациялық қызмет және оның нәтижелерін коммерцияландыруды жүзеге асыру үшін ұйымдастырушылық, инфрақұрылымдық және институционалдық жағдайлар қалыптастырылатын мемлекеттік ғылыми ұйымдар құратын аумақ болып табылатын ғылыми-технологиялық парк ұғымын заңнамалық бекіту арқылы іске асыру ұсынылады.

      Ғылыми-технологиялық парк аумағында зертханаларды, зерттеу және сынақ орталықтарын, инженерлік және конструкторлық бөлімшелерді, инновациялық инфрақұрылым объектілерін, сондай-ақ технологиялық және тәжірибелік-конструкторлық жобаларды іске асыруға бағдарланған өндірістік үй-жайларды орналастыру көзделеді.

      Ғылыми-технологиялық парк субъектілерінің қызмет тәртібі, басқару құрылымы және ынталандыру шаралары Қазақстан Республикасының заңнамасына және паркті басқаруды жүзеге асыратын ұйымдардың ішкі құжаттарына сәйкес айқындалатын болады.

      Ғылыми-технологиялық парк қызметінің негізгі түрлері мыналар болып табылады:

      1) ғылыми және (немесе) ғылыми-техникалық қызметті және (немесе) ғылыми-инновациялық қызметті жүзеге асыру үшін жағдайлар жасау;

      2) ғылыми және (немесе) ғылыми-техникалық қызмет және (немесе) ғылыми-инновациялық қызмет субъектілерінің, өнеркәсіптік-инновациялық инфрақұрылым элементтерінің, өнеркәсіп саласындағы қызмет субъектілерінің өзара іс-қимылы үшін жағдайлар жасау;

      3) ғылыми және (немесе) ғылыми-техникалық қызмет және (немесе) ғылыми-инновациялық қызмет нәтижелерін экономиканың нақты секторына енгізуге жәрдемдесу;

      4) ғылыми жобалар мен инновацияларды дамыту үшін инвестициялар мен гранттық қаражаттарды тарту;

      5) ғылыми және (немесе) ғылыми-техникалық қызметтің және (немесе) ғылыми-инновациялық қызметтің шетелдік субъектілерімен халықаралық ынтымақтастық;

      6) зияткерлік қызмет нәтижелеріне құқықтарды қорғауға және басқаруға жәрдемдесу.

      Ғылыми-технологиялық паркті басқару үшін ғылыми-технологиялық паркті дамыту жөніндегі басқарушы компания құрылады немесе айқындалады. Ол мемлекеттік органдармен өзара іс-қимылды қамтамасыз етеді, қатысушылар мен инвесторларды тартады, инфрақұрылымның құрылысы мен дамуын ұйымдастырады, резиденттермен шарттар жасасады, олардың қызметінің тізілімі мен мониторингін жүргізеді, ғылым мен индустрияның өзара іс-қимылын үйлестіреді, сондай-ақ паркті ілгерілету мен халықаралық ынтымақтастыққа жауапты болады.

      Басқарушы компанияның қызметін қаржыландыруды аралас модельде құруға болады, оның ішінде қызмет көрсетуден түсетін кірістер, инфрақұрылымды жалға алу, қарыз қаражаты, жарғылық капиталды толықтыру және бюджеттік қаржыландыру (100 % мемлекет қатысатын ғылыми-технологиялық парктер үшін) болып табылады. Басқарушы компания мүдделі тараптармен келісілген ғылыми парктің даму стратегиясын әзірлеуге және бекітуге жауапты болады.

      Негізінен зерттеулерді, әзірлемелерді және инновациялық кәсіпкерлікті оқшаулауға бағытталған ғылыми-технологиялық парктерді дамытумен қатар, ғылыми-технологиялық дамуды ұйымдастырудың неғұрлым ауқымды аумақтық нысаны ретінде ғылыми қалалардың (ғылыми қалалардың) моделі әлемдік тәжірибеде кеңінен қолданылады.

      Ғылым қалашығы жеке инфрақұрылымдық объект емес, оның шеңберінде ғылыми, білім беру, өндірістік және әлеуметтік функциялар елді мекен деңгейінде интеграцияланған кешенді аумақтық жүйе болып табылады. Мұндай модель ғылыми кадрлардың тұрақты өсімін, зерттеулер мен әзірлемелердің ұзақмерзімді шоғырлануын, сондай-ақ жоғары білікті мамандардың өмірі, жұмысы және кәсіпкерлік қызметі үшін қолайлы орта қалыптастыруды қамтамасыз етуге мүмкіндік береді.

      Нақты жобаларды іске асыруға және резиденттерді орналастыруға жағдай жасауға бағытталған ғылыми-технологиялық парктерден айырмашылығы, ғылым қалашықтары қала құрылысы саясатын, әлеуметтік инфрақұрылымды, тұрғын үй құрылысын, көліктік қолжетімділікті және инновациялық қалалық ортаны қалыптастыруды қоса алғанда, аумақты жүйелі дамытуға бағытталған. Бұл ғылыми-технологиялық дамудың тұрақтылығының жоғары деңгейін қамтамасыз етеді және жекелеген ұйымдардың бөлшектену және нүктелік қолдау тәуекелдерін азайтады.

      Ғылым қалашықтары институтын енгізу объектілік және жобалық тәсілден ғылым мен инновацияларды дамытудың аумақтық-бағдарланған моделіне көшуге бағытталған, онда ғылыми қызмет тиісті елді мекеннің және жалпы алғанда өңірдің әлеуметтік-экономикалық дамуының негізгі драйверіне айналады.

      Қазақстан Республикасының заңнамасында ғылым қалашығының құқықтық мәртебесін, оны беру тәртібін және басқару тетіктерін бекіту ғылыми аумақтарды дамыту жағдайларының құқықтық айқындылығы мен болжамдылығын қамтамасыз етуге, бюджеттік және бюджеттен тыс ресурстарды шоғырландыру үшін негіз құруға, ғылыми-бағдарланған қалалардың инвестициялық тартымдылығын арттыруға, сондай-ақ ғылымды, білім беруді, өнеркәсіпті және қалалық ортаны дамытудың бірыңғай стратегиялық модельге интеграциялануын қамтамасыз етуге мүмкіндік береді.

      Көрсетілген тәсілдерді ескере отырып, Қазақстан Республикасының заңнамасына аумағында ел экономикасының басым бағыттарын дамытуға бағдарланған білім беру, ғылыми, ғылыми-техникалық, инновациялық және кәсіпкерлік қызметті жүзеге асыру үшін орнықты жағдайлар жасалған елді мекенге берілетін ерекше мәртебе ретінде ғылым қалашығы ұғымын енгізу ұсынылады.

      Ғылым қалашығы мәртебесін беруді салалық уәкілетті органмен және тиісті жергілікті атқарушы органмен келісілген ғылым саласындағы уәкілетті органның ұсынуы бойынша Қазақстан Республикасының Үкіметі жүзеге асырады.

      Мұндай тәртіп орталықтандырылған шешімдер қабылдауды, ғылым қалашығы мәртебесінің құқықтық сенімділігін және оның мемлекеттік басқару мен жоспарлау жүйесіне кірігуін қамтамасыз етеді.

      Ғылым қалашығы мәртебесін берудің түйінді өлшемшарттары мыналар болып табылады:

      1) елді мекен аумағында ғылыми қызметкерлердің белгіленген үлесі бар аккредиттелген ғылыми және (немесе) ғылыми-техникалық қызмет субъектілерінің болуы;

      2) зерттеу жүргізуді, тәжірибелік-конструкторлық жұмыстарды және жоғары ғылыми мазмұны бар өнімдер шығаруды қамтамасыз ететін дамыған ғылыми, инженерлік және өндірістік инфрақұрылымның болуы;

      3) басым ғылыми бағыттар бойынша отандық ғылымды шоғырландыру өнімін әзірлеуді және өндіруді жүзеге асыратын ұйымдардың болуы;

      4) ғылыми-өндірістік кластерлердің жұмыс істеуі және инвестициялар тарту үшін жағдайлардың болуы.

      Бұл тәртіпті ғылым саласындағы уәкілетті орган айқындайды.

      Қазақстан Республикасында ғылымды шоғырландыру аумақтарының жүйелі және басқарылатын дамуын қамтамасыз ету мақсатында орталық және жергілікті мемлекеттік органдар, сондай-ақ мамандандырылған басқару құрылымы арасындағы стратегиялық, үйлестірушілік және операциялық функциялардың аражігін ажыратуға негізделген басқарудың нақты институционалдық моделін қалыптастыру көзделеді.

      Ғылымды шоғырландыру аумақтарының дамуына стратегиялық басшылықты ЖҒТК жүзеге асыратын болады. ЖҒТК ғылым қалашықтары мен ғылыми-технологиялық парктердің дамуын ғылыми-технологиялық дамудың ұлттық басымдықтарымен және мемлекеттік жоспарлау жүйесінің құжаттарымен байланыстыруды қамтамасыз ететін негізгі орган болады.

      ЖҒТК әрбір ғылым қалашығын дамытудың басым ғылыми бағыттарын айқындайды, оларды дамыту стратегияларын бекітеді, сондай-ақ аталған стратегияларды іске асыру нәтижелерін қарайды және ғылымды шоғырландыру аумақтарының ғылым, технология және инновация саласындағы мемлекеттің стратегиялық мақсаттарына қол жеткізуге қосқан үлесін бағалайды.

      Стратегиялық функцияларды ЖҒТК-ға бекіту ресурстарды неғұрлым перспективалы бағыттарға шоғырландыруды қамтамасыз етуге, басымдықтардың қайталануын және өңірлік деңгейде келісілмеген шешімдерді болдырмауға, сондай-ақ мемлекеттік ғылыми-технологиялық саясаттың нәтижелілігін арттыруға мүмкіндік береді. Мұндай тәсіл халықаралық тәжірибеде қолданылады, мұнда ғылыми аумақтарды дамытуды стратегиялық басқару мемлекеттің ғылыми-технологиялық саясатын қалыптастыруға жауапты орталық органдар деңгейінде жүзеге асырылады.

      Өңірлік деңгейде стратегиялық шешімдерді іске асыруды жергілікті атқарушы органдар қамтамасыз ететін болады. Жергілікті атқарушы органдар елді мекендерге ғылым қалашығы мәртебесін беру туралы ұсыныстарды қалыптастыруға қатысады, сондай-ақ ғылым қалашықтарын дамыту стратегияларын іс жүзінде іске асыруды қамтамасыз етеді. Олардың құзыретіне өңірлердің әлеуметтік-экономикалық даму жоспарларына, бас жоспарларға, бюджеттерге және аумақтық жоспарлаудың өзге де құжаттарына ғылым қалашықтарын дамыту стратегияларының ережелерін енгізу, сондай-ақ оларды іске асыру үшін қажетті ұйымдастырушылық және инфрақұрылымдық шараларды қабылдау кіретін болады. Жергілікті атқарушы органдардың мұндай рөлі ғылым қалашықтарын дамытудың өңірлік дамудың жалпы жүйесіне интеграциялануын, ғылыми-технологиялық бастамалардың аумақтық және әлеуметтік-экономикалық даму міндеттерімен келісілуін және қабылданатын басқарушылық шешімдердің орнықтылығын қамтамасыз етуге мүмкіндік береді.

      Операциялық басқару үшін және жергілікті атқарушы органдар ғылым қалашығына қатысушылардың қызметін үйлестіру үшін басқарушы компания құратын болады. Басқарушы компания ғылым қалашығына қатысушылардың өзара іс-қимылын үйлестіруді, ғылыми, ғылыми-техникалық және инновациялық жобаларды сүйемелдеуді, қаржыландырудың және инвестициялардың бюджеттен тыс көздерін тартуды, инновациялық және ілеспе инфрақұрылымды дамытуды қамтамасыз ететін, қатысушыларға акселерация, технологиялық бизнес-инкубациялау және ғылыми әзірлемелерді коммерцияландыру процестерін сүйемелдеу қызметтерін көрсететін тиісті аумақты басқару мен дамытудың бірыңғай орталығына айналады, сондай-ақ ғылым қалашығына қатысушылардың тізілімін қалыптастырып, жүргізетін болады.

      Әлемдік практика көрсеткендей, кәсіпқой басқарушы компанияның болуы ғылымның, бизнестің және мемлекеттің тұрақты өзара іс-қимылын қамтамасыз ете отырып, ғылым қалашықтары, зерттеу және әзірлеу аймақтарының табысты жұмыс істеуінің міндетті элементі болып табылады.

      ҚР ҰҒА ғылымды шоғырландыру аумағы мәртебесін беру үшін перспективалы аумақтарды айқындау мақсатында өңірлердің ғылыми-техникалық әлеуетіне кешенді талдау жүргізуді көздейді. Талдау кадрлық әлеуетті, ғылыми инфрақұрылымның даму деңгейін, инновациялық белсенділікті және ғылыми әзірлемелерді коммерцияландыру мүмкіндіктерін бағалауды қамтиды.

      Кәсіпкерлік сектордың өкілдері ғылымды шоғырландыру аумақтарын дамыту стратегияларын әзірлеуге, ғылыми-технологиялық даму басымдықтарын қалыптастыруға, сондай-ақ ғылыми, инновациялық және ілеспе инфрақұрылымды дамытуға бағытталған МЖӘ жобаларын іске асыруға қатысады.

      2-бағыт. Ғылымды шоғырландыру аумақтарын қалыптастыру моделі

      Бірінші модель кадрлық әлеуетті, ғылыми инфрақұрылымды, өңірлердің ғылыми және (немесе) ғылыми-техникалық қызметінің нәтижелерін коммерцияландырудың экожүйесін нығайту мақсатында ҒТП құруға бағытталған.

      Ядролық физика, ядролық және радиациялық технологиялар мен материалтану саласында дамыған ғылыми-техникалық базасы бар Ядролық физика институтының (бұдан әрі – ЯФИ) базасында атом саласын дамыту үшін ҒТП құру жоспарлануда.

      ЯФИ-де медициналық және өнеркәсіптік қолданылатын радиоизотоптар, ядролық технологиялар өндірісінің болуы медицина, ауыл шаруашылығы, радиациялық материалтану, электрондық өнеркәсіп және жасанды интеллект саласында жоғары технологиялық өндірістер құруға мүмкіндік береді.

      ЯФИ-дың ғылыми-зерттеу алаңын жетекші университеттермен интеграциясы атом саласы үшін жоғары білікті кадрлар даярлауды, іргелі зерттеулер мен қолданбалы әзірлемелерді дамытуды қамтамасыз етеді.

      Атом саласында атом энергетикасының әлемдік стандарттарына сәйкес келетін ядролық және радиациялық технологияларды пайдалануға негізделген ғылымды қажетсінетін өнім шығару мақсатында ғалымдардың, инженерлер мен өнеркәсіпшілердің күш-жігерін үйлестіруді қамтамасыз ету үшін Алматы қаласында ЯФИ-дың базасында көп мақсатты зерттеу реакторын құру жоспарлануда.

      "Назарбаев Университеті" дербес білім беру ұйымында (бұдан әрі – Назарбаев Университеті): өнеркәсіп және көлік; жоғары өнімді есептеу, желілік технологиялар және киберқауіпсіздік; экологиялық және энергетикалық зерттеулер; жасанды интеллект, когнитивтік ғылымдар және робототехника; ресурстарды пайдалану және қоршаған ортаны қорғау тиімділігі; биология ғылымдары бағыттары бойынша іргелі және қолданбалы зерттеулердің кең спектрі орындалады.

      Назарбаев Университетінің ҒТП құру және дамыту университеттің инновациялық кластерін қолдау мен дамытудың толассыз тізбегін құруға, 1000  "фаундер", 500-ден астам "резидент" және 2 "жалғыз мүйіз" деңгейіне шығуға, 50 млн АҚШ доллары және 150 технологиялық компания мен өндіріс деңгейіне шығуға мүмкіндік береді.

      Екінші модель. Модель ғылыми ұйымдарға және ЖЖОҚБҰ аумағы жақын елді мекендерде ғылым қалашықтарын құруды көздейді. Елді мекенде ғылыми қызметкерлердің жалпы саны бар аккредиттелген ғылыми және (немесе) ғылыми-техникалық қызмет субъектілерінің үлесі тиісті елді мекеннің жұмысқа орналастырылған халқы санының кемінде үш пайызын құрайды. Халықаралық тәжірибеге сәйкес ғылымды көп шоғырландыру аумағы қала маңында немесе шағын қалаларда, ыңғайлы логистикасы мен өмір сүруге және жұмыс істеуге қолайлы жағдайлары бар ірі ғылыми және өндірістік орталықтардың жанында орналасқан.

      Мұндай елді мекендердің міндеттері – іргелі және қолданбалы зерттеулерді дамыту, ғылымды қажетсінетін технологиялар мен инновацияларды әзірлеу және енгізу, ҒҒТҚН коммерцияландыру, технологиялардың тиімді трансферін қамтамасыз ету, инновациялық жобаларға инвестициялар тарту және т.б.

      Осыған байланысты Абай облысында атом электр станциясын (бұдан әрі – АЭС) салу перспективасын ескере отырып, Курчатов қаласына ғылым қалашығы мәртебесін беру мәселелері пысықталатын болады.

      Қаланың ғылыми әлеуетінің негізгі ядросы – 1600-ден астам қызметкері бар және кең көлемді эксперименттік базасы бар Ұлттық ядролық орталығы (бұдан әрі – ҰЯО). ҰЯО ерекшелігі – шетелдік және отандық әріптестер үшін құрылғыларды жобалау мен есептік негіздеуден бастап реакторлық және реактордан тыс сынақтар мен постэксперименттік зерттеулерге дейін ғылымды қажетсінетін қызметтердің толық циклін ұсына алуы.

      Курчатовтың инфрақұрылымы ғылым қалашығын қалыптастыру шығындарын айтарлықтай қысқартуға мүмкіндік береді. Қалада қажетті әлеуметтік және инженерлік база, облыс орталықтарымен (Семей, Павлодар) және басқа өңірлермен көлік қатынасы, сондай-ақ кеңейту үшін бос аумақ бар.

      3-бағыт. Ғылымды шоғырландыру аумақтарын ресурстық қамтамасыз ету

      Әлеуметтік объектілерді, университет кампустарын, зертханалар мен зерттеу орталықтарын қоса алғанда, қажетті инфрақұрылымды құру мақсатында мемлекеттік бюджеттен қаржыландыруды, жеке инвестицияларды, мемлекеттік жекешелік әріптестік құралдарын, сондай-ақ өзге де қаржы көздерін тарту тетіктерін пысықтау жоспарлануда.

Инфрақұрылым

Қаржыландыру көздері

Мемлекеттік ЖЖОКБҰ мен ҒЗИ кампустары

Кәсіпкерлік сектор, МЖӘ

Жекеменшік ЖЖОКБҰ мен ҒЗИ кампустары

Кәсіпкерлік сектор, МЖӘ

Шетелдік ЖЖОКБҰ мен ҒЗИ кампустары

Кәсіпкерлік сектор, МЖӘ

Технопарктер, инжинирингтік орталықтар, ұжымдық зертхана

Кәсіпкерлік сектор,
бюджеттен тыс қаражат

Әлеуметтік инфрақұрылым

Кәсіпкерлік сектор, МЖӘ,
бюджеттен тыс қаражат

      Ғылым қалашықтарын дамыту үшін мемлекет тарапынан жалпы конкурс шеңберінде зерттеу жүргізуге және инфрақұрылымды дамытуға гранттар бөлінетін болады. Жергілікті атқарушы органдар гранттық қаржыландыруға конкурс өткізетін болады. ҒҒТҚН коммерцияландыруға арналған гранттар ғылыми-техникалық жобаларды іске асырудың жеке секторымен бірлесіп ынталандырушы фактор болады.

      Стратегиялық маңызы бар ғылыми-техникалық міндеттерді шешу мақсатында бағдарламалық-нысаналы қаржыландыру жалғастырылады. Сондай-ақ гранттық және бағдарламалық-нысаналы қаржыландыру шеңберінде мегагрант бөлу мәселесі пысықталатын болады.

      Зерттеу жобалары мен инфрақұрылымды қаржыландыру үшін жеке капитал мен халықаралық донорлар белсенді түрде тартылатын болады. Қазақстанның халықаралық қаржы институттарына және орнықты дамуға жәрдемдесу бағдарламаларына белсенді қатысуы инфрақұрылымдық және өнеркәсіптік ірі жобалар үшін ұзақмерзімді және арзан капитал көздеріне қолжетімділікті қамтамасыз етеді.

      Венчурлік қаржыландыру қорлар, фирмалар, ірі корпорациялардың капиталы арқылы дамитын болады. Бұл венчурлік инвесторларға инновацияларды құрудың бүкіл циклін бақылауға және осы процесті стратегиялық басқаруға мүмкіндік береді. Олардың стартаптарды қаржыландыруға қызығушылығы жаңадан жасалған өнімдер мен технологияларға тікелей қол жеткізу есебінен қамтамасыз етілетін болады. Бұл оларға инновациялық әлеуетті дамытуда және бәсекеге қабілеттілікті арттыруда артықшылық береді.

      Ғылым қалашықтары шеңберінде қатысушылардан, оның ішінде білім беру және ғылыми ұйымдардан, бизнес-құрылымдар мен инвесторлардан алынған қаражатты шоғырландыруға арналған мамандандырылған қорлар құру жоспарлануда. Барлық кезеңдерде үздіксіз қолдауды қамтамасыз ету үшін толық ғылыми цикл жобалары қаржыландырылатын енгізілетін болады. Бұл әдіс әзірлемелерді коммерцияландыруды жеделдетуге, ҒЗТКЖ-дан қайтарымды арттыруға және ғылымның экономикамен байланысын күшейтуге мүмкіндік береді.

      4-бағыт. Білім, ғылым және бизнестің интеграциясын күшейту

      Білім мен ғылымның ынтымақтастығын күшейту үшін еліміздің жетекші жоғары оқу орындары ғылым қалашығына қатысушыларымен бірлескен жобалар жүргізетін болады. Қолайлы инвестициялық ахуал құрылатын болады. Бұл шара жекеменшік компаниялардың өздеріне инновациялық экожүйе құруға мүмкіндік береді: кампустар салу, стартаптарға инвестиция салу, айналасында жеткізушілер кластерлерін қалыптастыру. Ғалымдар мен инженерлерді тарту және ұстап қалу үшін компаниялар тартымды еңбек жағдайларын – бәсекеге қабілетті жалақы мен кәсіптік өсуге мүмкіндік жасайды.

      Ғылым қалашықтарында ғылыми әзірлемелерді бизнес қажеттіліктеріне бейімдеуге көмектесетін технологиялар трансфері орталықтарына баса назар аудара отырып технопарктер, инжинирингтік орталықтар құрылатын болады. Кәсіпкерлік сектордың проблемаларын шешу мақсатында университеттердің, ғылыми институттар мен ірі компаниялардың қатысуымен хакатондар өткізу жалғасады. Шағын инновациялық бизнестің дамуына келіссөздер жүргізу мен басқа да іс-шаралар өткізу үшін офис үй-жайын жалға алуға мүмкіндік беретін коворкинг те ықпал етеді. Стартаптар мен басқа да инновациялық процестерді инвестициялаудың перспективалы тетіктерінің бірі-краудфандинг болып табылады. Бизнес-серіктестердің инвесторларын перспективалы инновациялар туралы хабардар ету мақсатында конференциялар, семинарлар және басқа да шаралар ұйымдастырылатын болады. Сондай-ақ білім беру, бизнес жүргізуге оқыту, цифрлық құралдарды қолдану, стартаптарды ұйымдастыру жөніндегі шаралар көзделеді.

6-бөлім. Нысаналы индикаторлар мен күтілетін нәтижелер

      Нысаналы индикаторлар:

      1. Ғылымды шоғырландыру аумақтарына қатысушылардан бюджеттік жүйеге түсетін салықтық түсімдер (2025 жыл – 2,3 млрд теңге) (2026 жыл – 2,35 млрд теңге, 2027 жыл – 2,4 млрд теңге, 2028 жыл – 2,5 млрд теңге, 2029 жыл – 3 млрд теңге, 2030 жыл – 3,5 млрд теңге, 2031 жыл – 4,1 млрд теңге, 2032 4,7 млрд теңге, 2033 жыл – 5,5 млрд теңге, 2034 жыл – 6 млрд теңге, 2035 жыл - 8 млрд теңге);

      2. "Бизнес қаржыландыратын ҒЗТКЖ-ға ішкі шығындар" көрсеткіші бойынша Қазақстанның GII рейтингіндегі позициясы (2025 жыл – 31 орын) (2026 жыл – 30 орын, 2027 жыл – 29 орын, 2028 жыл – 28 орын, 2029 жыл – 27 орын, 2030 жыл - 26 орын, 2031 жыл – 25 орын, 2032 жыл – 23 орын, 2033 жыл – 22 орын, 2034 жыл – 21 орын, 2035 жыл - 20 орын);

      3. Ғылымды шоғырландыру аумақтарында жұмыс істейтін ғылыми-зерттеуші мамандардың саны (эксперименталды өнідірістік зауыттарсыз) (2025  жыл – 878 адам) (2026 жыл – 900 адам, 2027 жыл – 930 адам, 2028 жыл – 970 адам, 2029 жыл – 1020 адам, 2030 жыл – 1070 адам, 2031 жыл - 1 100 адам, 2032 г . – 1210 адам, 2033 жыл – 1350 адам, 2034 жыл – 1500 адам, 2035 жыл – 1600 адам);

      4. Ғылымды шоғырландыру аумақтарын дамыту үшін тартылған жеке инвестициялардың көлемі (2025 жыл – 0,6 млрд теңге) (2026 жыл – 0,65 млрд теңге, 2027 жыл – 0,7 млрд теңге, 2028 жыл – 0,75 млрд теңге, 2029 жыл – 1 млрд теңге, 2030 жыл – 1,2 млрд теңге, 2031 жыл – 1,5 млрд теңге. теңге, 2032 ж . – 1,8 млрд теңге, 2033 жыл – 2,1 млрд теңге, 2034 жыл – 2,5 млрд теңге, 2035 жыл - 5 млрд теңге);

      5. Ғылыми-техникалық өнімдер мен ғылымды қажетсінетін өнімдердің (жұмыстарды орындау, қызметтер көрсету) үлесі (2025 жыл – 4 млрд теңге) (2026 жыл – 4 млрд теңге, 2027 жыл – 4,2 млрд теңге, 2028 жыл – 4,4 млрд теңге, 2029 жыл – 6 млрд теңге, 2030 жыл - 7 млрд теңге, 2031 жыл – 8 млрд теңге, 2032 жыл – 10 млрд теңге, 2033 жыл – 11 млрд теңге, 2034 жыл – 12,5 млрд теңге, 2035 жыл - 15 млрд теңге);

      6. Жылына ғылымды шоғырландыру аумақтарында өнертабыстарға тіркелген патенттер саны (2025 жыл – 9 бірлік) (2026 жыл – 10 бірлік, 2027 жыл – 13 бірлік, 2028 жыл – 15 бірлік, 2029 жыл – 17 бірлік, 2030 жыл – 21 бірлік,2031 жыл – 24 бірлік, 2032 жыл – 27 бірлік, 2033 жыл - 30 бірлік, 2034 жыл – 33 бірлік, 2035 жыл – 40 бірлік).

      2035 жылға қарай күтілетін нәтижелер:

      1) іске қосылуға дайын ғылым қалашықтары мен ғылыми-технологиялық парктер саны (2035 жыл – 3 бірлік);

      2) 3 % – ЖІӨ-ге инновациялық өнімнің (тауарлардың, көрсетілетін қызметтердің) үлесі (2024 жыл – 1,37 %).

      Тұжырымдаманы іске асыру жөніндегі іс-қимыл жоспары қоса беріледі.

  Ғылымды шоғырландыру
аумақтарын құрудың және
дамытудың 2026 – 2035
жылдарға арналған
тұжырымдамасына қосымша

Ғылымды шоғырландыру аумақтарын құрудың және дамытудың 2026 – 2035 жылдарға арналған тұжырымдамасын іске асыру жөніндегі іс-қимыл жоспары

Р/с

 

Реформалар / негізгі іс-шаралардың атауы

Аяқтау
нысаны

Аяқтау мерзімі

Жауапты орындаушылар

Қаржыландыру көлемі

Қаржыландыру көздері


1

2

3

4

5

6

7

1-бағыт
Ғылымды шоғырландыру аумақтарын құрудың институционалдық негізін құру

Нысаналы 1-индикатор
Ғылымды шоғырландыру аумақтарына қатысушылардан бюджеттік жүйеге түсетін салықтық түсімдер (2025 ж. – 2,3 млрд теңге) (2026 ж. – 2,35 млрд теңге, 2027 ж. – 2,4 млрд теңге, 2028 ж. – 2,5 млрд теңге, 2029 ж. – 3 млрд теңге, 2030 ж. – 3,5 млрд теңге, 2031 ж. – 4,1 млрд теңге теңге, 2032 4,7 млрд теңге, 2033 ж. – 5,5 млрд теңге, 2034 ж. – 6 млрд теңге, 2035 ж. - 8 млрд теңге)

1

Ғылым қалашығы мәртебесін алу үшін әлеуеті бар аумақтарды анықтау мақсатында өңірлердің ғылыми-техникалық және әлеуметтік-экономикалық сипаттамаларына кешенді талдау жүргізу

ҒЖБМ-ға ақпарат

2026 жылғы наурыз

ҚР ҰҒА (келісу бойынша)

-

талап етілмейді
 

2

Ғылым қалашығы үшін басым ғылыми бағыттарды айқындау бөлігінде "Қазақстан Республикасының Үкіметі жанынан Жоғары ғылыми-техникалық комиссия құру туралы" Қазақстан Республикасы Үкіметінің 2024 жылғы 7 қазандағы № 826 қаулысына өзгерістер мен толықтырулар енгізу туралы" Қазақстан Республикасы Үкіметі қаулысының жобасын әзірлеу

Қазақстан Республикасы Үкіметі қаулысының жобасы

2026 жылғы маусым

ҒЖБМ, АЭА (келісу бойынша)

-

талап етілмейді
 

3

ЯФИ базасында ғылыми-технологиялық паркті іске қосу

Директорлар кеңесінің шешімі

2027 жылғы
I тоқсан

АЭА (келісу бойынша), ҒЖБМ, ҰЭМ, ЯФИ (келісу бойынша)

тартылған қаражат көлемі бойынша

басқа қаражат көздерінен

4

Алматы қаласындағы ЯФИ базасында көпмақсатты зерттеу реакторын құру, оның ішінде қаржылық шығындардың орындылығын ескере отырып құру мүмкіндігін қарастыру

Президент Әкімшілігіне ақпарат

2026 жылғы желтоқсан

АЭА (келісу бойынша), Қаржымині, ҒЖБМ, ҰЭМ, ЯФИ (келісу бойынша)

-

талап етілмейді
 

5

"Назарбаев Университеті" ДБҰ базасында ғылыми-технологиялық паркті іске қосу (бірінші ғимарат)

Қамқоршылық кеңесінің шешімі

2027 жылғы
I тоқсан
 

"Назарбаев Университеті" ДБҰ (келісу бойынша), ҒЖБМ

тартылған қаражат көлемінде

бюджеттен тыс қаражат

6

Курчатов ғылым қалашығының арнайы органы - басқарушы компаниясын анықтау бойынша шаралар қабылдау

Қазақстан Республикасының Үкіметіне ақпарат

2028 жылғы желтоқсан

АЭА (келісу бойынша), Абай облысының әкімдігі, ҒЖБМ

-

талап етілмейді
 

2-бағыт
Ғылымды шоғырландыру аумақтарының қалыптастыру моделі

Нысаналы 2-индикатор
"Бизнес қаржыландыратын ҒЗТКЖ-ға ішкі шығындар" көрсеткіші бойынша Қазақстанның GII рейтингіндегі позициясы (2025 жыл – 31-орын) (2026 жыл – 30-орын, 2027 жыл – 29-орын, 2028 жыл – 28-орын, 2029 жыл – 27-орын, 2030 жыл – 26-орын, 2031 жыл – 25-орын, 2032 жыл. – 23-орын, 2033 жыл. – 22-орын, 2034 жыл – 21-орын, 2035 жыл – 20-орын)
Нысаналы 3-индикатор
Ғылымды шоғырландыру аумақтарының жұмыс жасайтын ғылыми-зерттеуші мамандардың саны (техникалық өндірістік-эксперименттік зауытсыз) (2025 жыл – 878 адам) (2026 жыл – 900 адам, 2027 жыл – 930 адам, 2028 жыл – 970 адам, 2029 жыл – 1020 адам, 2030 жыл – 1070 адам, 2031 жыл – 1 100 адам, 2032 жыл – 1210 адам, 2033 жыл – 1350 адам, 2034 жыл – 1500 адам, 2035 жыл – 1600 адам)

7

Атом, ядролық, металлургия, химия өнеркәсібі, биотехнология және басқа да салалар бойынша зертханалар құруды пысықтау

Қазақстан Республикасының Үкіметіне ұсыныстар

2027 – 2035 жылдардағы желтоқсан

ҒЖБМ, АЭА (келісу бойынша) Алматы және Абай облыстарының әкімдіктері, "Назарбаев Университеті" ДБҰ (келісу бойынша)

-

талап етілмейді

8

Ғылым қалашығын дамыту үшін жоғары және (немесе) жоғары оқу орнынан кейінгі білім беру ұйымдары мен ғылыми ұйымдарды тарту

бірлескен жобалар / филиалдар ашу

2029 – 2035 жылдардағы желтоқсан

ҒЖБМ, АЭА (келісу бойынша), Абай облысының әкімдігі

-

талап етілмейді

9

Ғылымды шоғырландыру аумақтарын дамыту үшін ЖЖОКББ консорциумдарын, ғылыми институттарды, инжинирингтік және R&D-орталықтарын құру

меморандумдар/келісімдер

2027 – 2035 жылдардағы желтоқсан

ҒЖБМ, Алматы және Абай облыстарының әкімдіктері

-

талап етілмейді

10

Ғылымды шоғырландыру аумақтарында
шетелдік университеттердің филиалдарын ашу жөнінде шаралар қабылдау

бұйрық/келісім

2027 – 2035 жылдардағы желтоқсан

ҒЖБМ, АЭА (келісу бойынша), Алматы және Абай облыстарының әкімдіктері

-

талап етілмейді

11

Ғылымды шоғырландыру аумақтарындағы ғалымдарға атаулы стипендиялар беру жөніндегі мәселені пысықтау

Қазақстан Республикасының Үкіметіне ұсыныстар

2028 жылдардағы желтоқсан

ҒЖБМ, Қаржымині, Алматы және Абай облыстарының әкімдіктері

-

талап етілмейді

3-бағыт
Ғылымды шоғырландыру аумақтарын ресурстық қамтамасыз ету

Нысаналы 4-индикатор
Ғылымды шоғырландыру аумақтарын дамыту үшін тартылған жеке инвестициялардың көлемі (2025 ж. – 0,6 млрд теңге) (2026 жыл – 0,65 млрд теңге, 2027 ж. – 0,7 млрд теңге, 2028 жыл – 0,75 млрд теңге, 2029 жыл – 1 млрд теңге, 2030 жыл – 1,2 млрд теңге, 2031 жыл – 1,5 млрд теңге, 2032 жыл – 1,8 млрд теңге, 2033 жыл – 2,1 млрд теңге, 2034 жыл – 2,5 млрд теңге, 2035 жыл – 5 млрд теңге)

12

Инфрақұрылымды, ЖЖОКББ кампустарын, зертханаларды, орталықтарды және ғылымды шоғырландыру аумақтары субъектілерін құру үшін кәсіпкерлік сектордың, МЖӘ, инвестицияларын екінші деңгейдегі банктердің қаражатын және т. б. тарту жөнінде шаралар қабылдау

Қазақстан Республикасының Үкіметіне ақпарат

2026 – 2035 жылдардағы желтоқсан

ҒЖБМ, ҰЭМ, ҰБ (келісу бойынша), ҚНРДА (келісу бойынша), Алматы және Абай облыстарының және Алматы қаласының әкімдіктері

-

талап етілмейді

13

Ғылымды шоғырландыру аумақтарының ҒЗТКЖ жұмыстарын жергілікті атқарушы органдардың қаржыландыруы

конкурстық комиссияның шешімі

2027 – 2035 жылдардағы желтоқсан

Алматы және Абай облыстарының әкімдіктері

көзделген қаражат шеңберінде

ЖБ

14

Ғылымды шоғырландыру аумақтарына қатысушылар үшін ҒҒТҚН коммерцияландыру жобаларына жыл сайынғы гранттар беру (жалпы конкурс шеңберінде)

ҰҒК
шешімдері

2026–2035 жылдардағы желтоқсан

ҒЖБМ

көзделген қаражат шеңберінде

РБ

15

Ғылымды шоғырландыру аумақтарына қатысушылардың ғылыми-техникалық бағдарламаларын бағдарламалық-нысаналы қаржыландыру үшін жыл сайынғы конкурстар өткізу (жалпы конкурс шеңберінде)

ҰҒК
шешімдері

2026 – 2035 жылдардағы желтоқсан

ҒЖБМ, АЭА (келісу бойынша)

БНҚ-ға көзделген қаражат шеңберінде

РБ

16

Гранттық және бағдарламалық-нысаналы қаржыландыру бойынша көзделген қаражат шеңберінде (жалпы конкурс шеңберінде) ірі ғылыми зерттеулер жүргізу үшін мегагранттар бөлу

ҰҒК
шешімдері

2026 – 2035 жылдардағы желтоқсан

ҒЖБМ

ГҚ және БНҚ көзделген қаражат шеңберінде

РБ

17

Ғылымды шоғырландыру аумақтарын құру үшін халықаралық қаржы институттарын тарту

Қазақстан Республикасының Үкіметіне ақпарат

2026 – 2035 жылдардағы желтоқсан

ҒЖБМ, ҰЭМ, АЭА (келісу бойынша), ҚНРДА (келісу бойынша), Алматы және Абай облыстарының, Алматы қаласының әкімдіктері

-

талап етілмейді

18

Ғылым қалашығы шеңберінде қатысушылардан, оның ішінде білім беру және ғылыми ұйымдардан, бизнес-құрылымдар мен инвесторлардан алынған қаражатты шоғырландыруға арналған мамандандырылған қорлар құру

қамқоршылық кеңес/директорлар кеңесінің шешімдері

2029 – 2035 жылдардағы желтоқсан

ҒЖБМ, Қаржымині, Алматы және Абай облыстарының әкімдіктері, ҚНРДА (келісу бойынша), "Назарбаев Университеті" ДБҰ (келісу бойынша)

-

талап етілмейді

19

Ғылыми жобалар мен инфрақұрылымды қаржыландыру үшін жеке капиталдар мен халықаралық донорларды тарту

меморандумдар/келісімдер

2026 – 2035 жылдардағы желтоқсан

ҒЖБМ, ҰЭМ, АЭА (келісу бойынша), Алматы және Абай облыстарының, Алматы қаласының әкімдіктері, ҚНРДА (келісу бойынша), "Назарбаев Университеті" ДБҰ (келісу бойынша)

-

талап етілмейді

20

Толық ғылыми цикл жобасын қаржыландыруды енгізу мәселесін пысықтау

Қазақстан Республикасының Үкіметіне ұсыныстар

2028 – 2035 жылдардағы желтоқсан

ҒЖБМ, ҰЭМ, Қаржымині

-
 

талап етілмейді

4-бағыт
Білім, ғылым және бизнестің интеграциясын күшейту

Нысаналы 5-индикатор
Ғылыми-техникалық өнімдер мен көп қажет ететін өнімдердің (жұмыстарды орындау, қызметтер көрсету) үлесі (2025 ж. – 4 млрд теңге) (2026 ж. – 4 млрд теңге, 2027 ж. – 4,2 млрд теңге, 2028 ж. – 4,4 млрд теңге, 2029 ж. – 6 млрд теңге, 2030 ж. – 7 млрд теңге, 2031 ж. – 8 млрд теңге, 2032 ж. – 10 млрд теңге, 2033 ж. – 11 млрд теңге, 2034 ж. – 12,5 млрд теңге, 2035 ж. – 15 млрд теңге)
Нысаналы 6-индикатор
Ғылымдағы өнертабыстарға тіркелген патенттер саны жылына (2025 ж. – 9 бірлік) (2026 ж. – 10 бірлік, 2027 ж. – 13 бірлік, 2028 ж. – 15 бірлік, 2029 ж. – 17 бірлік, 2030 ж. – 21 бірлік,2031 ж. – 24 бірлік,2032 ж. – 27 бірлік, 2033 ж. – 30 бірлік, 2034 ж. – 33 бірлік, 2035 ж. – 40 бірлік)

21     

Кәсіпорындардың өзекті технологиялық міндеттерін шешуге бағытталған ғылыми-инновациялық сессиялар өткізу

ғылыми-технологиялық сессиялар

2027-2035 жылдардағы желтоқсан

ҒЖБМ, АЭА (келісу бойынша), Алматы және Абай облыстарының әкімдіктері, "Назарбаев Университеті" ДБҰ (келісу бойынша)

-

талап етілмейді
 

22     

Мамандандырылған инжинирингтік орталықтарды, конструкторлық бюроларды, роботтандыру орталықтарын қалыптастыру және дамыту (жалпы конкурс шеңберінде)

Қазақстан Республикасының Үкіметіне ақпарат

2027 – 2035 жылдардағы желтоқсан

ҒЖБМ, АЭА (келісу бойынша), Алматы және Абай облыстарының әкімдіктері, ЖЖОКБҰ (келісу бойынша), "Назарбаев Университеті" ДБҰ (келісу бойынша)

БНҚ-ға көзделген қаражат есебінен

РБ

23     

Ғылыми-технологиялық технопарктерді құру және дамыту (жалпы конкурс шеңберінде)

есеп

2027 – 2035 жылдардағы желтоқсан

ҒЖБМ, АЭА (келісу бойынша), Алматы және Абай облыстарының әкімдіктері, ЖЖОКБҰ (келісу бойынша)

БНҚ-нан көзделген қаражат есебінен

РБ

24     

Технологиялар трансферінің орталығын ашу

ҒЖБМ-ға ақпарат

2027 – 2035 жылдардағы желтоқсан

АЭА (келісу бойынша), Алматы және Абай облыстарының әкімдіктері, "Назарбаев Университеті" ДБҰ (келісу бойынша)

тартылған қаражат көлемінде

басқа қаражат көздерінен

25     

Инвестор, бизнес-әріптес табуға, инвесторлар (венчурлік және венчурлік емес, жаңадан бастаған) ретінде ілгерілетуге мүмкіндік беретін әртүрлі мәселелер бойынша іс-шаралар желісін ұйымдастыру

Қазақстан Республикасының Үкіметіне ақпарат

2027 – 2035 жылдардағы желтоқсан

Алматы және, Абай облыстарының әкімдіктері, ААЭ (келісу бойынша), "Назарбаев Университеті" ДБҰ (келісу бойынша)

-

талап етілмейді

      Ескертпе: аббревиатуралардың толық жазылуы

АҚ

акционерлік қоғам

АЭА


Қазақстан Республикасының Атом энергиясы жөніндегі агенттігі

АҚШ

Америка Құрама Штаттары

ҒЖБМ

Қазақстан Республикасының Ғылым және жоғары білім министрлігі

ҒЗЖТКЖ

ғылыми зерттеу және тәжірибелік-конструкторлық жұмыстар

ҒҰ

ғылыми ұйымдар

ҒТП


ғылыми-технологиялық парк

ҒЗИ

ғылыми зерттеу институты

ҒҒТҚН

ғылыми және (немесе) ғылыми-техникалық қызмет нәтижесі

ЖІӨ


жалпы ішкі өнім

ЖӨӨ

жалпы өңірлік өнім

ЖАО

жергілікті атқарушы органдар

ЖЖОКБҰ

жоғары және (немесе) жоғары оқу орнынан кейінгі білім беру ұйымдары

ҚҚС

қосылған құн салығы

Қаржымині

Қазақстан Республикасының Қаржы министрлігі

ҚР ҰҒА

Қазақстан Республикасы Президентінің жанындағы "Қазақстан Республикасының Ұлттық Ғылым академиясы" Жоғары ғылыми ұйымы

ҚНРДА

Қазақстан Республикасының Қаржы нарығын реттеу және дамыту агенттігі

"Назарбаев Университеті" ДБҰ


"Назарбаев Университеті" дербес білім беру ұйымы

"Самұрық-Қазына" ҰӘҚ" АҚ

"Самұрық-Қазына" ұлттық әл-ауқат қоры" акционерлік қоғамы

РСТ


Патенттік кооперация туралы халықаралық келісім шарт

ҰЭМ

Қазақстан Республикасының Ұлттық экономика министрлігі

ҰҒК

ұлттық ғылыми кеңестер

ҰБ

Қазақстан Республикасы Ұлттық Банкі

ҰЯО

"Қазақстан Республикасының Ұлттық ядролық орталығы" шаруашылық жүргізу құқығындағы республикалық мемлекеттік кәсіпорны

ЯФИ


"Ядорлық физика институты" шаруашылық жүргізу құқығындағы республикалық мемлекеттік кәсіпорны

Global Innovation Index, GII

жаһандық инновациялық индексі (инновациялардың даму деңгейінің көрсеткіші бойынша жаһандық зерттеу және онымен бірге жүретін әлем елдерінің рейтингі)

PhD
 

философия докторы


Об утверждении Концепции создания и развития наукоемких территорий на 2026 – 2035 годы

Постановление Правительства Республики Казахстан от 24 декабря 2025 года № 1134

      Правительство Республики Казахстан ПОСТАНОВЛЯЕТ:

      1. Утвердить прилагаемую Концепцию создания и развития наукоемких территорий на 2026 – 2035 годы (далее – Концепция).

      2. Центральным государственным и местным исполнительным органам, иным организациям (по согласованию), ответственным за реализацию Концепции:

      1) принять необходимые меры по реализации Концепции;

      2) обеспечить своевременное исполнение Плана действий по реализации Концепции;

      3) не позднее 1 апреля года, следующего за отчетным годом, представлять информацию о ходе реализации Концепции в Министерство науки и высшего образования Республики Казахстан.

      3. Министерству науки и высшего образования Республики Казахстан не позднее 1 мая года, следующего за отчетным годом, представлять информацию о ходе реализации Концепции в уполномоченный орган по государственному планированию, а также размещать ее на своем интернет-ресурсе (за исключением информации ограниченного доступа).

      4. Контроль за исполнением настоящего постановления возложить на Министерство науки и высшего образования Республики Казахстан.

      5. Настоящее постановление вводится в действие со дня его подписания.

      Премьер-Министр
Республики Казахстан
О. Бектенов

  Утверждена
постановлением Правительства
Республики Казахстан
от 24 декабря 2025 года № 1134

Концепция
создания и развития наукоемких территорий на 2026 – 2035 годы

      Содержание:

      Раздел 1. Паспорт

      Раздел 2. Анализ текущей ситуации

      Раздел 3. Обзор международного опыта

      Раздел 4. Видение развития

      Раздел 5. Основные принципы и подходы развития наукоемких территорий

      Раздел 6. Целевые индикаторы и ожидаемые результаты

      Раздел 7. План действий по реализации Концепции (приложение к настоящей Концепции)

Раздел 1. Паспорт

1.

Наименование

Концепция создания и развития наукоемких территорий на 2026 – 2035 годы

2.

Основание для разработки

Протокольное поручение Премьер-Министра Республики Казахстан, данное на заседании Правительства Республики Казахстан, от 11 марта 2025 года № 9 (пункт 1.2.1)

3.

Государственный орган, ответственный за разработку Концепции

Министерство науки и высшего образования Республики Казахстан

4.

Государственные органы, ответственные за реализацию Концепции

Министерство науки и высшего образования Республики Казахстан;
Агентство Республики Казахстан по атомной энергии (по согласованию);
Министерство финансов Республики Казахстан;
Министерство национальной экономики Республики Казахстан;
акимат области Абай;
акимат Алматинской области;
акимат города Алматы

5.

Сроки реализации

2026 – 2035 годы

Раздел 2. Анализ текущей ситуации

      Настоящая Концепция создания и развития наукоемких территорий на 2026 – 2035 годы (далее – Концепция) направлена на реализацию приоритета 5 "Перезагрузка национальной модели науки" задачи 1.2 "Образование и наука" Национального плана развития Республики Казахстан до 2029 года и достижение в рейтинге GII по показателю "Сотрудничество между университетами и промышленностью в области научно-исследовательских и опытно-конструкторских работ (далее – НИОКР) (100 место), поручения Президента Республики Казахстан, данного на четвертом заседании Национального курултая, от 14 марта 2025 года № 25-01-11.1 (п. 9.20), и протокольного поручения Премьер-Министра Республики Казахстан, данного на заседании Правительства Республики Казахстан, от 11 марта 2025 года № 9 (пункт 1.2.1).

      Стратегические ориентиры развития Казахстана, направленные на вхождение в число 30 наиболее развитых стран мира, требуют системного перехода к экономике, основанного на знаниях и технологиях. Это невозможно без активного развития высоких технологий, модернизации производственной, технологической и цифровой инфраструктуры, а также воспроизводства и привлечения интеллектуальных ресурсов. Как отметил Глава государства в своем выступлении на заседании Национального совета по науке и технологиям при Президенте Республики Казахстан: "Когда процветает наука, процветает и экономика", ключевым условием перехода к индустриально-инновационной модели развития является повышение финансирования НИОКР.

      На сегодняшний день уровень затрат на НИОКР в Казахстане составляет около 0,16 % от внутреннего валового продукта (далее – ВВП). Данный уровень затрат на НИОКР сдерживает рост инновационной активности, снижает конкурентоспособность на глобальном рынке и усиливает зависимость экономики от экспорта сырья. Увеличение доли расходов НИОКР до 1 % от ВВП из всех источников позволит Казахстану преодолеть так называемую "ловушку среднего дохода", в которую попадают страны, застрявшие между статусом развивающейся и развитой экономики. Более высокий уровень вложений в НИОКР обеспечит долгосрочную устойчивость экономики к внешним шокам, создаст условия для диверсификации и стимулирования несырьевых секторов, включая обрабатывающую промышленность, цифровые технологии, АПК, биотехнологию и "зеленую" энергетику. Таким образом, наращивание научно-технологического потенциала должно стать не просто вспомогательной задачей, а ключевым элементом национальной стратегии социально-экономического развития Казахстана в долгосрочной перспективе.

Параграф 1. Технологический уровень промышленности

      Развитие наукоемкой территории, спрос на научные результаты тесно связаны с технологическим уровнем промышленности и уровнем развития наукоемких производств. В соответствии со стратегическими задачами, поставленными Главой государства, новый экономический курс Казахстана должен базироваться на росте производительности, повышении сложности и технологического уровня экономики.

      Согласно данным Всемирного банка и Атласа экономической сложности Казахстан имеет достаточно ограниченные возможности в развитии высоких технологий (таблица 1) и занимает 89 место в рейтинге с показателем индекса экономической сложности (-0,44).

      Таблица 1. Показатели технологического уровня Казахстана, 2020 – 2023 годы

Страна

2000 год

2010 год

2020 год

2023 год

Доля добавленной стоимости средне- и высокотехнологичных производств (% к добавленной стоимости обрабатывающей промышленности)

Казахстан

5,1

12,7

16,8

17,5

Южная Корея

52,5

61,2

62,9

65,6

Япония

50,9

53,7

54,7

54,7

США

50,0

46,5

45,1

44,1

Китай

42,9

41,4

41,5

41,5

Россия

32,7

25,0

32,8

32,7

Индекс экономической сложности (ECI)

Казахстан

-0,73

-0,79

-0,53

-0,44

Южная Корея

1,38

1,71

2,34

2,23

Япония

2,09

2,44

2,51

2,43

США

2,06

1,63

1,56

1,51

Китай

0,72

1,06

1,32

1,47

Россия

0,26

-0,12

-0,09

-0,66

Доля экспорта высокотехнологичной продукции в экспорте товаров, %

Казахстан


4,2

4,9

6,5

Южная Корея


28,9

31,8

25,8

Япония


17,0

16,1

14,3

США


13,0

9,9

10,3

Китай


30,1

29,2

24,1

Россия


1,6

1,9


Источник: World Development Indicators, Harvard Growth Lab’s Country Rankings


      В индустриально развитых странах доля отраслей средних и высоких технологий в обрабатывающей промышленности составляет около 50 % и более, тогда как в Казахстане – лишь 18 %, а доля экспорта высокотехнологичной продукции в экспорте товаров – 6,5 %.

      В соответствии с методологией Организации Объединенных Наций по промышленному развитию (ЮНИДО) в Казахстане экспортный потенциал существенно отстает от производственного потенциала (рисунок 1). Это означает, что позиции Казахстана на мировых рынках имеют потенциал к росту, в том числе за счет диверсификации экспорта по товарным группам и рынкам. По большинству позиций товаров массового потребительского спроса и продукции длительного пользования (электроника, бытовая техника) Казахстан существенно зависит от импорта.

      Примечание – Рассчитано по данным World Development Indicators

      Рисунок 1. Потенциал промышленного производства и экспорта, 1995 – 2023 годы

      При сравнении потенциалов производства и экспорта наукоемкой (средне- и высокотехнологичной) промышленной продукции складывается противоположная ситуация. Экспортный потенциал Казахстана в сфере высоких и средних технологий оказывается выше, чем можно было бы ожидать, учитывая экспортный и промышленный потенциал в целом (рисунок 2). Это преимущество может быть исчерпано. Для дальнейшего наращивания потенциала экспорта наукоемких отраслей необходимы укрепление промышленного потенциала и повышение технологического уровня.


      Примечание – рассчитано по данным World Development Indicators

      Рисунок 2. Потенциал производства и экспорта средне-и высокотехнологичных отраслей промышленности Казахстана, 1995 – 2023 годы

      Экономическая активность по-прежнему сосредоточена на низко- и среднетехнологичных направлениях, таких как металлургия, химия, топливно-энергетический комплекс, сельское хозяйство, строительство, транспорт. Доля сырьевых товаров в экспорте сохраняется на уровне 66 %. Горно-металлургический комплекс страдает от нехватки новых разведанных месторождений и слабой инвестиционной активности. Энергетический сектор испытывает нарастающий дефицит электроэнергии, вызванный отставанием от современных технологий.

      В структуре импорта большую часть занимают машины, оборудование, станки, высокоточные приборы, спецтехника, электроника и другие ключевые факторы производства. Это является следствием дефицита собственных компетенций для разработки и трансфера современных технологий, необходимых для выпуска товаров средних и высоких переделов, отсутствия в отраслях экономики системы определения технологических ориентиров и приоритетов, планирования научно-технологического развития и планов поэтапного освоения технологий. Лишь 11,4 % предприятий обрабатывающей промышленности занимаются инновационной деятельностью.

      Обрабатывающая промышленность составляет 13,4 % от ВВП страны. По всем категориям товаров, кроме металлургического производства, Казахстан остается нетто-импортером: наибольший нетто-импорт наблюдается в машиностроении (7,6 трлн тенге), химической промышленности (1,4 трлн тенге) и производстве продовольственных товаров (0,9 трлн тенге). К основным вызовам обрабатывающей промышленности относятся низкий уровень технологической сложности производств, отсутствие современной инфраструктуры, ограниченность сырья для производства, дефицит кадров, высокая зависимость от импорта в машиностроении, химической и пищевой отраслях, где уровень локализации крайне низок.

      В более высокотехнологических направлениях, таких как фармацевтика, электроника, космическая промышленность, телекоммуникации, информационные технологии, биотехнологии, робототехника, "чистая" энергетика, занято очень мало предприятий.

      Доля отечественного производства на внутреннем фармацевтическом рынке составляет 14,4%. Потенциал отечественной фармацевтической отрасли остается реализованным не в полной мере. Исследования в области создания новых фармацевтических препаратов в Казахстане часто останавливаются на этапе доклинических испытаний из-за риска и недостатка готовности индустрии к дальнейшей разработке.

      В структуре ВВП доля машиностроения составляет менее 2 %, что значительно ниже показателей промышленно развитых стран (где доля достигает 30 – 50 %). В отрасли сохраняется существенная зависимость от импорта: около 40% импорта страны составляет машиностроительная продукция (19,8 из 50 млрд долларов США в 2022 году). Отечественные исследования по машиностроению ведутся по узкому перечню направлений: металлорежущие станки и режущий инструмент; прокатное и прессовое оборудование; проектирование и расчет конструкций машин и механизмов, главным образом, для нефтегазового, горно-металлургического и железнодорожного машиностроения. Доля внедренческих проектов весьма мала.

      В условиях глобальных трендов цифровизации, перехода к Industry 4.0 и 5.0 промышленный сектор страны сохраняет преимущественно фрагментарный характер внедрения цифровых и автоматизированных решений. Большинство предприятий функционирует в рамках третьего технологического уклада, ограничиваясь базовой автоматизацией и слабой интеграцией информационных систем. Например, внедрение цифровых моделей и ИИ в сельском хозяйстве позволяет повысить эффективность при нехватке ресурсов. В металлургии - применение предиктивной аналитики и бесперебойного мониторинга снижает аварийность и увеличивает жизненный цикл оборудования. Для этого важны не просто внедрение разрозненных цифровых решений, а системный переход к принципам Industry 4.0 и 5.0 – от автоматизированных и киберфизических производств к устойчивым, персонализированным и человекоцентричным технологическим платформам.

      На этом фоне особенно актуально создание наукоемкой территории как флагманской площадки с целью обеспечения условий для тестирования, локализации и масштабирования передовых решений, адаптированных к национальным условиям. Наукоемкая территория станет связующим звеном между наукой и производством, где формируется спрос на исследования и обеспечивается их практическая реализация. Исследования должны вестись не только в университетах и научных учреждениях, но и на системообразующих предприятиях. Это позволит повысить отдачу от науки, создать условия для внедрения отечественных решений в реальный сектор и сформировать устойчивую модель промышленного роста с высокой добавленной стоимостью и глобальной конкурентоспособностью.

Параграф 2. Текущее состояние науки

      По статистическим данным 2024 года в области науки работают 27146 научных работников, 423 организации осуществляют НИОКР, из них 99 относятся к государственному сектору, 105 – к сектору высшего профессионального образования, 204 – к предпринимательскому и 15 – к некоммерческому секторам.

      Согласно статистическим данным расходы на науку в 2024 году в Казахстане составляют 0,16 % от ВВП.

      Реализация научных исследований проводится в соответствии с приоритетами развития науки, утвержденными Высшей научно-техническая комиссией при Правительстве Республики Казахстан (далее – ВНТК). Приоритетами на 2025 – 2027 годы являются:

      1) экология, окружающая среда и рациональное природопользование;

      2) энергия, передовые материалы и транспорт;

      3) передовое производство, цифровые и космические технологии;

      4) интеллектуальный потенциал страны;

      5) наука о жизни и здоровье;

      6) устойчивое развитие агропромышленного комплекса;

      7) национальная безопасность и оборона, биологическая безопасность.

      Институциональная среда науки

      Казахстанская наука в годы независимости пережила определенные этапы, связанные с реструктуризацией, изменением нормативной правовой базы, оптимизацией научно-исследовательской инфраструктуры.

      В первые годы независимости в 1992 году был принят Закон "О науке и государственной научно-технической политике", который стал первым Законом независимой республики, заложившим правовую основу для развития науки, гарантируя государственную поддержку, защиту прав ученых, регулируя вопросы интеллектуальной собственности, финансирования и интеграции науки с производством. Этот документ действовал до 2001 года, взамен данного Закона в 2001 году был принят Закон "О науке". 

      Важными этапами в развитии науки можно отметить 2011 год, когда был принят новый Закон "О науке", и 2015 год – принятие Закона "О коммерциализации результатов научной и (или) научно-технической деятельности". Именно эти законодательные акты заложили основы сегодняшних успешных трансформаций и развития в области науки.

      Закон "О науке" способствовал сохранению ведущих научных школ, формированию новой модели администрирования и финансирования науки, развитию новых институтов научно-технической экспертизы, национальных научных советов, началу коммерциализации результатов научной и научно-технической деятельности.

      В рамках Закона "О коммерциализации результатов научной и (или) научно-технической деятельности" внедрен грант на коммерциализацию результатов научной и (или) научно-технической деятельности. С принятием указанного Закона по итогам 6 конкурсов на грантовое финансирование проектов коммерциализации результатов научной и (или) научно-технической деятельности (далее – РННТД) заключено 386 договоров, 230 производств вышло на продажи.

      Несмотря на их значимость, оба закона обладали институциональными и содержательными ограничениями, которые обусловили необходимость их доработки и последующего реформирования. Так, Закон "О науке" преимущественно концентрировался на поддержке фундаментальных исследований и регулировании деятельности научных организаций, в то время как вопросы прикладной науки, технологического развития, трансфера знаний и взаимодействия с реальным сектором экономики оставались недостаточно проработанными. Законом "О коммерциализации результатов научной и (или) научно-технической деятельности" не регулировались деятельность оператора гранта на коммерциализацию, а также участие регионов в реализации научной политики.

      Для решения данных проблем и усиления интеграции науки и бизнеса в 2024 году принят новый Закон "О науке и технологической политике" (далее – Закон), который не только упорядочивает существующие элементы научной и технологической политики, но и вводит ряд принципиально новых норм, направленных на модернизацию системы науки, от исследования до внедрения.

      Одним из наиболее значимых нововведений стало внедрение системы оценки уровня технологической готовности (Technology Readiness Level, TRL). Эта система позволяет классифицировать и оценивать проекты по степени их приближенности к практическому применению, что существенно усиливает целенаправленность государственной поддержки. Следующей важной нормой стало определение Фонда науки как оператора по проектам коммерциализации и привлечения венчурного финансирования.

      В Законе также закреплены налоговые стимулы, в частности, налоговые вычеты на научно-исследовательские, опытно-конструкторские и технологические разработки в соответствии с Налоговым кодексом Республики Казахстан

      Кроме того, Закон наделяет местные исполнительные органы областей, городов республиканского значения и столицы полномочиями по реализации государственной научно-технологической политики на региональном уровне. Это позволяет учитывать территориальную специфику, обеспечивать адресность поддержки и вовлекать регионы в формирование инновационной экосистемы.

      Особое внимание уделяется институциональному переосмыслению роли Национальной академии наук Республики Казахстан при Президенте Республики Казахстан (далее – НАН РК). Согласно Закону НАН РК создана в организационно-правовой форме высшей научной организации.

      Таким образом, Закон формирует комплексную нормативную правовую основу для реализации научных проектов долгосрочного и устойчивого развития науки и инноваций в стране, закладывая правовые механизмы трансформации научной сферы в стратегический ресурс экономического роста.

      Кадровый и научный потенциал регионов

      В области науки работает 2 050 докторов наук, 4727 кандидатов наук, 4156 докторов философии (PhD), 318 докторов по профилю. Кадровый состав науки относительно молодой (средний возраст около 38 – 39 лет). Так, в разрезе возрастных групп 46,3% исследователей составляют молодые ученые до 40 лет; 40,5% – исследователи от 40 до 62 лет; 13,2% – старше 63 лет.

      В Казахстане уделяется внимание созданию условий в подготовке научных кадров, которую осуществляют 118 организаций высшего и (или) послевузовского образования (далее – ОВПО), а также открываются филиалы ведущих зарубежных университетов. Подготовку магистрантов осуществляют 110 организаций, докторантов – 77 организаций. Увеличен размер доплат научным работникам за ученые степени и ученые звания:

      за степень доктора философии (PhD), доктора по профилю в размере 17-кратного месячного расчетного показателя, установленного законом о республиканском бюджете и действующего на 1 января соответствующего финансового года;

      за степень доктора философии (PhD) и ученое звание ассоциированного профессора (доцента), доктора по профилю и ученое звание ассоциированного профессора (доцента) в размере 25-кратного месячного расчетного показателя, установленного законом о республиканском бюджете и действующего на 1 января соответствующего финансового года;

      за ученую степень кандидата наук в размере 17 – кратного месячного расчетного показателя, доктора наук в размере 34 – кратного месячного расчетного показателя, установленных законом о республиканском бюджете и действующих на 1 января соответствующего финансового года;

      за ученую степень кандидата наук и ученое звание ассоциированного профессора (доцента) в размере 25-кратного месячного расчетного показателя, доктора наук и ученое звание ассоциированного профессора (доцента) в размере 42-кратного месячного расчетного показателя, установленных законом о республиканском бюджете и действующих на 1 января соответствующего финансового года;

      за степень доктора философии (PhD) и ученое звание профессора, доктора по профилю и ученое звание профессора в размере 50-кратного месячного расчетного показателя, установленного законом о республиканском бюджете и действующего на 1 января соответствующего финансового года;

      за ученую степень кандидата наук и ученое звание профессора, доктора наук и ученое звание профессора в размере 50-кратного месячного расчетного показателя, установленного законом о республиканском бюджете и действующего на 1 января соответствующего финансового года.

      В базовое финансирование включена оплата труда ведущих ученых, выделяются гранты для подготовки, переподготовки и стажировки научных, научно-технических кадров, учреждены государственные научные стипендии и премии в области науки.

      Однако проблемы наращивания и развития кадрового потенциала науки в Казахстане остаются актуальными. В Казахстане на 1 миллион человек населения приходится 769 ученых, тогда как этот показатель в Южной Корее составляет около 7 тысяч, в России – 2,7 тысячи, в странах ОЭСР в среднем – 4 – 5 тысяч человек. За последние 30 лет наблюдается двукратное сокращение численности ученых (с 40,8 тысячи человек в 1991 году до 27,4 тысячи человек в 2024 году).

      Одной из основных причин является низкая привлекательность научной деятельности. В поисках лучших возможностей для самореализации (высокая оплата труда, современное оснащение лабораторий, стабильное финансирование проектов, перспективы профессионального роста, комфортные условия жизни и др.) казахстанские ученые уезжают в другие страны. В 2024 году численность выбывших по различным причинам научных работников составила 5300 человек, из них 3201 человек выбыли по собственному желанию, 185 человек – по сокращению штатов, 1914 человек – по другим причинам.

      Остро стоит вопрос воспроизводства научных кадров. Так, численность молодых ученых в возрасте до 28 лет в 2024 году составила 3197 человек (13,8%). Согласно данным НАН РК в сферу научно-исследовательской деятельности приходит мало выпускников послевузовской подготовки.

      Больше половины исследователей (53,8 %) – представители естественных наук (6670 человек) и отрасли инженерных разработок и технологий (5786 человек). На социальные (2756) и гуманитарные (3727 чел.) науки приходится 28 % ученых страны. Наименьшее число ученых в сфере сельскохозяйственных (2312 чел.) и медицинских (1901 чел.) наук, 10 % и 8,2 %, соответственно.

      В разрезе регионов наибольшая доля ученых (60,7 %) работает в городах Алматы (9290 чел.) и Астане (4730 человек). Здесь расположены 54,8 % организаций, осуществляющих НИОКР. В Карагандинской и Восточно-Казахстанской областях таких предприятий 30 (7,1 %) и 25 (5,9 %), соответственно.

      В Казахстане наблюдаются слабое обеспечение сопровождения НИОКР и низкий уровень развития инфраструктуры опытно-конструкторских производств, инжиниринговых центров и конструкторских бюро. Число отраслевых научных центров, проектных институтов, конструкторских бюро, опытных станций в стране резко сократилось. В связи с этим наблюдается недостаток конструкторов, проектировщиков, испытателей и др. Согласно данным Национального доклада по науке соотношение ученых, конструкторов и работников опытных производств в Казахстане составляет 25:4:1, в то время как в ведущих странах мира – США, Великобритании, Франции, Германии, Китае, Японии, России, Израиле – это соотношение составляет 1:2:4.

      В пространственной динамике научного потенциала Казахстана отмечается высокий уровень дифференциации по плотности затрат, численности специалистов и количеству научных организаций (таблица 2).

      Таблица 2 – Основные характеристики плотности и дифференциации научного пространства Казахстана, 2024 год


Внутренний региональный продукт, млрд тенге

Расходы на НИОКР млрд тенге

Численность работников, осуществлявших НИОКР, человек

Затраты на одного работника, млн тенге

Количество исследователей (в эквиваленте полной занятости) на миллион жителей

Республика Казахстан

134 251,9

219,7

27 146

8,1

769

Абай

3 189,5

7,0

1 394

5,0

946

Акмолинская

4 093,9

4,5

788

5,7

639

Актюбинская

4 976,4

3,5

515

6,7

301

Алматинская

5 914,8

3,6

455

7,9

160

Атырауская

15 016,6

0,7

180

4,2

90

Западно-Казахстанская

4 747,9

1,8

423

4,3

260

Жамбылская

3 236,8

5,3

318

16,7

210

Жетісу

2 114,9

0,8

404

2,1

290

Карагандинская

9 237,1

10,1

1 562

6,5

548

Костанайская

4 927,6

2,6

468

5,5

192

Кызылординская

2 984,7

1,3

413

3,4

354

Мангистауская

5 166,8

17,1

694

24,7

798

Павлодарская

5 150,8

1,87

624

2,8

252

Северо-Казахстанская

2 653,6

2,7

133

21,0

101

Туркестанская

4 507,1

2,7

482

5,7

149

Ұлытау

2 399,3

0,03

11

3,1

50

Восточно-Казахстанская

4 800,7

11

1 060

10,4

660

Астана

15 484,5

44,8

5 432

8,3

2434

Алматы

29 240,8

94,5

10 628

8,9

2926

Шымкент

4 407,5

3,3

1 162

2,8

480


      В зависимости от количества выполняемых научных проектов и программ, а также участия региональных организаций в реализации грантового финансирования прослеживается выраженная концентрация научной активности в отдельных территориях. В 2023 году в Казахстане реализовано 180 программ и 2488 проектов. В их выполнении участвовали 327 организаций из 19 регионов республики. Почти половина из них (48,3 %) приходилась на город Алматы, 19,6  % – на город Астану, 6,1 % – на Карагандинскую область. Оставшиеся 26 % составили организации из других 16 регионов страны. Аналогичная структура наблюдается по количеству выполненных научно-исследовательских работ: 48 % научно-исследовательских работ были реализованы в Алматы, 24,4 % – в Астане, 7,5 % – в Карагандинской области, а совокупный вклад остальных регионов составил лишь 20,2 %.

Параграф 3. Формирование наукоемких территорий

      В годы независимости для усиления роли науки и технологий в экономическом развитии предпринимались попытки создания наукоемких территорий.

      В 2006 году акционерное общество "Национальная компания "КазМунайГаз" создало дочернюю организацию товарищество с ограниченной ответственностью "Наукоград", которая должна была построить технополис для интеграции образования, науки и инжиниринга нефтегазовой отрасли. Строительство наукограда планировалось в Алматинской области недалеко от города Алматы.

      В 2012 году Правительство Республики Казахстан создало рабочую группу по разработке законодательства о наукоградах и присвоению статуса "наукограда" городу Курчатову в области Абай. Предполагалось, что такие города станут точками роста, объединяющими научный, образовательный и производственный потенциал для ускорения технологической модернизации. Однако при создании технополиса в Алматинской области и наукограда в городе Курчатове выявлены проблемы, такие как: ограниченное финансирование науки, несовершенство законодательства, недостаточная вовлеченность бизнеса в научную деятельность, слабая экономическая база, дефицит высококвалифицированных специалистов и отсутствие необходимой инфраструктуры, что существенно сдерживало процесс создания данных проектов.

      В настоящее время по предложению научного сообщества, экспертов, государственных органов и депутатов Мажилиса Парламента Республики Казахстан начата работа по созданию трех наукоемких территорий – в городах Алматы, Астане и Курчатове.

      К регионам с высоким потенциалом инновационного развития, развитой инфраструктурой и промышленной базой, способной к технологической модернизации, отнесены города Астана, Алматы, Шымкент, Актобе, Караганда и область Абай (город Курчатов). В сырьедобывающих регионах – Атырауской, Мангистауской, Кызылординской и Западно-Казахстанской областях – важно сосредоточиться на развитии нефтегазохимической отрасли и экологических технологиий. В индустриальных регионах – Восточно-Казахстанской, Карагандинской и Павлодарской областях – перспективны разработки в областях металлургии, энергетики и автоматизации. Аграрные и агропромышленные области – Акмолинская, Алматинская, Жамбылская, Северо-Казахстанская, Жетісу, Костанайская и Туркестанская – являются базой для развития агротехнологий, цифрового сельского хозяйства и повышения продовольственной безопасности.

Параграф 4. Барьеры и риски для создания и развития наукоемких территорий

      Создание наукоемких территорий является одной из ключевых стратегий инновационного развития. Вместе с тем для реализации подобных инициатив существует ряд системных барьеров, обусловленных институциональными, инфраструктурными, экономическими, кадровыми и социальными ограничениями.

      Инфраструктурные и логистические барьеры. Наукоемкая территория требует наличия современной научной и инженерной инфраструктуры, включая лаборатории, центры прототипирования, технопарки, инженерные сети и другие. Однако, в большинстве регионов подобная инфраструктура либо отсутствует, либо находится в неудовлетворительном состоянии. Серьезными барьерами выступают логистика и транспортная связанность, уровень цифрового развития регионов (фрагментированность зон покрытия высокоскоростным интернетом, в т.ч. на основных транспортных маршрутах). Также наблюдается дефицит комфортной жилой и социальной среды, что усложняет привлечение квалифицированных кадров.

      Кадровые и социальные барьеры связаны с оттоком талантливых специалистов за границу или в другие отрасли, не связанные с научной и исследовательской деятельностью.

      Финансовые ограничения обусловлены капиталоемкостью проектов развития наукоемких территорий. В условиях нестабильности экономики наблюдается дефицит государственных и частных инвестиций, венчурного финансирования, необходимого для поддержки стартапов и трансфера инноваций. Незначительные объемы внутреннего рынка и высокая внешняя конкуренция создают порочный круг: технологии не развиваются из-за отсутствия спроса, а спрос не формируется из-за отсутствия конкурентоспособных разработок.

      Институциональные барьеры обусловлены недостаточной готовностью нормативной правовой базы для развития наукоемких территорий. В частности, необходимы законодательные механизмы, способствующие созданию и функционированию наукоемких территорий.

      Технологические барьеры. Разработка и внедрение наукоемких продуктов требуют постоянного доступа к современным технологиям, оборудованию и программному обеспечению. Однако в условиях высокой стоимости импортного оборудования и отсутствия собственного производства возможности для технического оснащения существенно ограничены.

      Для успешного создания и функционирования наукоемкой территорий требуется комплексное устранение вышеуказанных барьеров. Решения должны носить системный характер и опираться на сочетании государственной поддержки, частной инициативы, международного сотрудничества.

Раздел 3. Обзор международного опыта

Параграф 1. Цели, критерии и локация для наукоемких территорий

      Развитие проектов создания технополисов, наукоемких территорий в зарубежной практике исходило из нескольких целей: активизация экономической активности, создание территорий с технологиями будущего, внедрение новых моделей развития территорий. Основными целями таких зон являются повышение конкурентоспособности экономики, поддержка стартапов и диверсификация регионального развития.

      Наукоемкими территориями называют целые зоны – силиконовую долину в США, технопарк Цюрих в Швейцарии, технополис Цукуба в Японии, Иннополис Дэдок в Южной Корее, наукоград "Кольцово" в России, Гуанчжоуский научный город в Китае, Центральную Шотландию и коридор-М4 в Великобритании и т.д.

      В настоящее время большинство наукоемких территорий в мире сфокусировано на взаимодействии науки и бизнеса. Общая черта всех наукоемких территорий – создание благоприятных условий для развития науки и раскрытия потенциала ученых.

      Для выбора территории учитывается несколько ключевых критериев:

      1) наличие технических университетов и научно-исследовательских центров;

      2) развитая инфраструктура и транспортная доступность;

      3) возможность привлечения высокотехнологичных компаний и инвестиций;

      4) активное участие местных властей, бизнеса и академического сообщества.

      Типично наукоемкие территории располагаются в пригородах или небольших городах вблизи крупных научных и промышленных центров, обладающих удобной логистикой и комфортными условиями для жизни и работы. При этом важно обеспечить сбалансированное сочетание жилых районов, научно-промышленных комплексов.

      Опыт зарубежных стран подтверждает эффективность наукоемких территорий как катализаторов инноваций. Так, согласно данным Федеральной службы государственной статистики Российской Федерации в 2023 году удельный вес инновационных товаров, работ и услуг в Новосибирской области, где расположены наукоград Кольцово и Академгородок, составил 7,2 % от общего объема отгруженной продукции и выполненных работ. Для сравнения, средний показатель по Российской Федерации составляет 6 %. Кроме того, Новосибирская область входит в топ-5 регионов страны по инновационному индексу, что свидетельствует о высоком уровне научно-технической и производственной активности.

      Показателен также пример Китая. В 2014 году валовая стоимость промышленного производства в научном парке Чжунгуаньцунь (Zhongguancun) достигла 40 % от общего объема по городу Пекин. Общий доход парка составил 418 млрд долларов США, продемонстрировав годовой рост на 19%, а объем экспорта составил 25,58 млрд долларов США, что соответствует годовому приросту в 13% и составляет почти половину всего объема экспорта города.

      Не менее значимы показатели Южной Кореи. В 2023 году количество высокотехнологичных исследовательских компаний в инновационном кластере Иннополис Даедок (Innopolis Daedeok) достигло 139, что в четыре раза превышает показатель 2005 года. Объем инвестиций в НИОКР на территории кластера увеличился с 1 813 117 млн вон в 2005 году до 9 780 401 млн вон в 2023 году, что указывает на устойчивый рост научной и технологической базы.

      Таким образом, международный опыт показывает, что создание и развитие наукоемких территорий способствуют не только научно-техническому прогрессу, но и формированию новых экономических кластеров, росту экспорта, налоговых поступлений и привлечению инвестиций. Казахстан может эффективно использовать этот опыт для формирования собственной инновационной экосистемы, способной отвечать вызовам современного этапа глобального развития.

Параграф 2. Регулирование правоотношений в сфере наукоемких территорий

      Правовое регулирование наукоемких территорий является важным инструментом для стимулирования инноваций и научно-технического прогресса. Оно включает в себя разнообразные аспекты - от создания правовой базы для научных исследований и разработки технологий до защиты интеллектуальной собственности и поддержки стартапов.

      В России в 1999 году принят отдельный Федеральный закон "О статусе наукограда Российской Федерации", который определяет статус наукограда, полномочия органов власти, задачи, формы поддержки и ответственности за развитие этих территорий. В результате 12 муниципальным образованиям (Дубна, Жуковский, Королев, Реутов, Серпухов, Фрязино, Черноголовка, Бийск, Обнинск, Троицк, Мичуринск, Кольцово) присвоен статус наукограда, расположенного в шести субъектах Российской Федерации.

      В 1983 году Япония приняла Закон "О технополисах", который был принят для того, чтобы придать национальный приоритет строительству технополисов.

      В Южной Корее в 1967 году принят Закон о поддержке науки и техники, который способствовал сближению науки и промышленности, и это стало ключевым фактором технологического роста страны. В рамках данного закона создан первый научно-исследовательский комплекс Дэдок, объединивший для совместной работы государственные и частные исследовательские институты, венчурные фонды и высокотехнологические фирмы.

      В США законодательное урегулирование наукоемких территорий регулируется множеством федеральных, государственных и местных программ, направленных на создание технопарков. Основные законодательные акты, регулирующие науку и технопарки в США: Национальный закон о науке (National Science Foundation Act), Закон о малых инновационных предприятиях (Small Business innovation research), Закон о научных парках и технопарках (Science and Technology Park Act), Закон о научно-технической модернизации (National Technology Transfer and Advancement Act).

      Таким образом, во многих зарубежных странах создана и развивается база для создания и развития наукоемких территорий для урегулирования правовых, организационных и экономических аспектов функционирования наукоемких территорий.

Параграф 3. Финансирование

      При создании наукоемких территорий и технополисов используется множество источников финансирования, включая государственные, частные, международные кредиты и гранты.

      В Китае создание и развитие наукоемких территорий, таких как технопарки, научно-исследовательские зоны и инновационные кластеры, активно поддерживаются на федеральном уровне. Резиденты китайских кластеров получают доступ к современным производственным мощностям, инкубаторам, испытательным центрам. Государство за свой счет строит национальные ключевые лаборатории, общедоступные для предприятий, осуществляющих исследования. Крупнейшие нефтегазовые и горнометаллургические компании Китая построили научно-исследовательские центры, лаборатории, кластеры на базе университетов. Обязательным условием для недропользователей является привлечение в исполнение НИОКР только отечественных университетов и НИИ, даже если недропользователь работает за пределами Китая.

      Типичные источники финансирования технополисов в Японии таковы: 30% – государственное финансирование, 30% – муниципалитеты, 30% – предприятия и частные лица, 10% – иностранные инвесторы. В процессе планирования и строительства технополисов ведущая роль отводится местным властям.

      В США Министерство обороны (через DARPA), Министерство энергетики (через ARPA-E) и другие ведомства ежегодно выделяют средства на прикладные исследования, значительная часть которых концентрируется вокруг крупных университетов и лабораторий. Инфраструктура и недвижимость для кластеров в США в значительной степени развиваются частными девелоперами при содействии университетов.

      В мире для развития наукоемких территорий используются средства недропользователей. Например, в Норвегии недропользователи обязаны направлять 2% годового дохода на НИОКР, а в Бразилии 1% дохода недропользователей направляется на развитие месторождений и университетских кластеров. Мировая практика показывает, что финансирование научно-технических кластеров и наукоемких территорий за счет средств недропользователей является эффективным инструментом.

Параграф 4. Льготы и преференции

      Для развития наукоемких территорий и привлечения стейкхолдеров в зарубежных странах предлагаются льготы, преференции. Например, в высокотехнологических зонах Китая действует специальный режим. Для высокотехнологичных предприятий действует пониженная ставка налога на прибыль – 10 % вместо стандартных 35 % (при выполнении критериев по доле расходов на R&D и доходам от высокотехнологичной продукции). Новые технологические фирмы часто получают налоговые каникулы – обычно на два года предоставляется освобождение от налога на прибыль, и затем еще три года – уплата по половинной ставке. Импорт научного оборудования освобождается от НДС и таможенных пошлин. Многие регионы вводят свои дополнительные бонусы: города и провинции выделяют гранты на патенты (единовременные выплаты компаниям за регистрацию изобретений), премии за публикации в престижных журналах для научных сотрудников, субсидии на аренду помещений.

      В Корее для резидентов иннополисов предоставляются налоговые льготы, гранты и административная поддержка. Компании, размещенные в зонах Innopolis, освобождаются от налога на прибыль на три года, после чего в течение двух лет уплачивается 50 % ставки. Импортное оборудование для исследований освобождается от пошлин. В свободных экономических зонах иностранным компаниям предоставляется до 5 лет освобождения от корпоративного налога и налога на недвижимость.

      В 2011 году семь районов Японии, включая Цукубу, были объявлены международными стратегическими зонами. Предприятия, которые открывают или строят новые офисы (фабрику, цех и т.д.), освобождаются от местных налогов. Предусмотрены субсидии на приобретение основных средств (земельные участки, здания, активы, новые офисы и т.д.). Также на территории технополисов предусматривались различные меры кредитного и налогового стимулирования. Так, фирмам, действовавшим в отраслях высоких технологий, разрешалось списывать в первый год 30 % стоимости оборудования и 15 % стоимости зданий и сооружений, а государство оплачивало треть расходов на проведение совместных научных исследований.

      В США действует общий федеральный налоговый кредит на исследования (R&D Tax Credit), снижающий налоговую нагрузку компаниям, ведущим НИОКР. Необходимо отметить, что многие штаты дополняют его своими кредитами.

      Особое внимание в данном процессе уделяется развитию наукоемких территорий, которые обладают существенными предпосылками для трансформации в региональные центры научно-технологического развития. Развитая инженерная база, наличие научных и образовательных организаций, а также потенциал для привлечения частных инвестиций делают наукоемкие территории наиболее перспективными.

      В целях обеспечения устойчивого развития наукоемких территорий и повышения их эффективности целесообразно учитывать международный опыт. Анализ практик различных стран свидетельствует о важности формирования комплексной системы поддержки наукоемких территорий.

      Так, одним из ключевых механизмов стимулирования инновационной активности выступает предоставление налоговых льгот, вычетов и льготного кредитования для участников научно-технической экосистемы. Это повышает заинтересованность бизнеса в участии в научных проектах.

      Значимым элементом международных стратегий является интеграция наукоемких территорий в режимы специальных экономических зон (СЭЗ), что позволяет ускорить процессы взаимодействия между наукой и бизнесом благодаря снижению административных и фискальных барьеров.

      Кроме того, практики таких стран, как Япония, демонстрируют эффективность модели софинансирования развития наукоемких территорий, при которой 30 % финансирования обеспечивается за счет бюджета, 30 % – за счет местного, а оставшаяся часть формируется за счет частных источников. Подобный подход позволяет сбалансировать участие различных уровней власти и стимулировать привлечение внебюджетных средств.

      Дополнительным условием успешного развития наукоемких территорий выступает расширение научно-образовательной базы. Открытие филиалов ведущих университетов и научных организаций на территории наукоемких территорий способствует укреплению научно-производственных связей, подготовке кадров и повышению научной активности.

      Важными направлениями также являются создание комфортной среды для научной деятельности: социальная поддержка исследователей, обеспечение жильем, создание условий для профессионального развития и международной коллаборации. Все это должно сопровождаться параллельным развитием как научной и инженерной, так и социальной инфраструктуры, включая лаборатории, инжиниринговые центры, общественные пространства и объекты культуры.

      Таким образом, развитие наукоемких территорий должно базироваться на адаптации лучших международных практик с учетом национальных особенностей. Комплексный подход, предполагающий синергию науки, бизнеса, образования и государства, способен сформировать устойчивую модель инновационного роста, воспроизводимую в других регионах Казахстана.

Раздел 4. Видение развития

      До 2035 года будут созданы три наукоемкие территории, которые станут центрами научной и технологической активности страны, сосредоточив усилия на развитии высокотехнологичных отраслей. Данные территории будут стимулировать научно-технологическое развитие и инновационную деятельность; способствовать: повышению конкурентоспособности казахстанской науки и экономики, созданию благоприятных условий для притока инвестиций в наукоемкие отрасли, развитию высокотехнологичных производств и экспортоориентированной продукции, формированию и развитию научного кадрового потенциала, привлечению и удержанию высококвалифицированных научных и инженерных специалистов, а также интеграции казахстанской науки в мировое научно-инновационное пространство.

      Их деятельность направлена на реализацию полного цикла инновационного процесса – от проведения фундаментальных и прикладных научных исследований до создания наукоемкой продукции и ее коммерциализации. Это обеспечит необходимую коллаборацию между образованием, наукой и производством, формируя комплексную экосистему для научно-инновационного роста.

      Реализация Концепции будет способствовать повышению глобальной конкурентоспособности казахстанской науки и увеличению ее вклада в социально-экономическое и общественно-политическое развитие страны, росту инвестиций частного сектора в НИОКР и решению прикладных проблем национального и регионального уровней.

Раздел 5. Основные принципы и подходы развития наукоемких территорий

      Основные принципы:

      1) создание благоприятной среды для интеграции науки, производства и образования;

      2) стимулирование коммерциализации технологий в приоритетных секторах экономики, а также поощрение и формирование условий для участия субъектов частного предпринимательства в развитии научной, научно-технической и инновационной деятельности;

      3) развитие высокотехнологичных производств и экспортоориентированной продукции;

      4) содействие развитию международного научного и научно-технического сотрудничества.

      Основные подходы:

      Направление 1. Создание институциональной основы развития наукоемких территорий

      В целях формирования устойчивой институциональной основы развития наукоемких территорий предусматривается поэтапное совершенствование нормативной правовой базы, направленное на закрепление их правового статуса, механизмов создания, управления и финансирования, а также условий функционирования и долгосрочного развития.

      Реализация данного направления необходима для перехода от фрагментарной поддержки отдельных научных организаций к системной территориальной модели развития науки, обеспечивающей концентрацию научного, кадрового, инфраструктурного и инновационного потенциала, а также интеграцию науки, образования и промышленности.

      В рамках реализации данного направления в законодательство Республики Казахстан вводится понятие наукоемкой территории как территории, на которой формируются условия для поддержки приоритетных направлений научно-технологического развития, стимулирования высокотехнологичных производств и коммерциализации результатов научной и (или) научно-технической деятельности.

      Наукоемкая территория будет включать научно-технологический парк (далее – НТП) и (или) наукоград, создаваемые и функционирующие в соответствии с Законом, иными нормативными правовыми актами.

      Такой подход позволяет учитывать уровень развития территории, степень зрелости научной инфраструктуры и готовность к масштабированию научно-технологической деятельности.

      С учетом международного опыта участниками наукоемких территорий будут являться организации и лица, формирующие научно-производственный (научно-технологический) комплекс, включающий совокупность научных организаций, ОВПО, производственных предприятий, коллективных лабораторий, инженерных и конструкторских бюро, центров трансферта технологий, исследовательских и проектных групп, инновационных компаний, а также иных субъектов научной и научно-технологической деятельности.

      В целях обеспечения устойчивого и долгосрочного развития формируемых наукоемких территорий финансирование таких территорий предусматривается на основе комбинированной модели с использованием бюджетных, внебюджетных и частных источников, а также механизмов государственного частного партнерства (далее – ГЧП) и действующих мер налогового стимулирования. Бюджетное финансирование осуществляется за счет средств республиканского и местных бюджетов в формах базового, грантового и программно-целевого финансирования научной и (или) научно-технической деятельности. Дополнительно поддержка проектов обеспечивается посредством грантового финансирования, направленного на реализацию научных, научно-технических и инновационных проектов, включая опытно-конструкторские разработки, коммерциализацию результатов НИОКР и создание стартапов и спин-оффов на базе научных организаций и ОВПО.

      Наряду с бюджетными и грантовыми механизмами в рамках наукограда венчурное финансирование рассматривается как один из ключевых инструментов трансформации научных разработок в конкурентоспособные технологические продукты и компании. Формирование венчурной экосистемы предполагает сочетание частного капитала, государственных соинвестиций и квазивенчурных механизмов с фокусом на проекты на стадиях технологической готовности от TRL 4–5 до вывода продукции на рынок, что обеспечивает непрерывную финансовую траекторию развития стартапов и спин-оффов, снижает риски для частных инвесторов и стимулирует вовлечение бизнеса в прикладные исследования и опытно-конструкторские разработки.

      Дополнительным источником финансирования развития наукоградов является ГЧП, применяемое для создания и модернизации объектов научной, инновационной и сопутствующей инфраструктуры в соответствии с законодательством Республики Казахстан. Также деятельность субъектов наукограда будет поддерживаться действующими мерами налогового стимулирования, предусмотренными Налоговым кодексом Республики Казахстан, включая учет расходов на научные исследования и опытно-конструкторские работы при налогообложении, применение инвестиционных налоговых преференций, а также иных налоговых льгот и освобождений, установленных для научных, образовательных и инновационных организаций. Такой комплексный подход обеспечивает устойчивость развития наукоградов, повышение инвестиционной привлекательности научно-технологических проектов, вовлечение частного капитала и снижение нагрузки на государственный бюджет.

      Во всем мире НТП играют ключевую роль в современной экономике, предоставляя идеальную платформу для синергии науки, образования и предпринимательства. Они создают уникальную экосистему, где исследователи, разработчики и бизнес-профессионалы могут взаимодействовать, обмениваться знаниями и превращать научные открытия в коммерчески успешные продукты и услуги.

      Содействие развитию инноваций в НТП происходит через предоставление доступа к передовому оборудованию, исследовательским лабораториям и интеллектуальным ресурсам. Это позволяет компаниям и индивидуальным разработчикам сократить затраты на исследования и разработку, ускорить процесс внедрения новшеств и усилить свои конкурентные преимущества.

      Как пример, можно привести Стэнфордский исследовательский парк (Stanford Research Park), созданный Стэнфордским университетом (США, Калифорния) в 1951 году и давший старт истории Кремниевой долины. Идея принадлежала декану инженерного факультета Фредерику Терману, который хотел остановить "утечку мозгов" выпускников на Восточное побережье. Это был первый в мире университетский научно-технологический парк. При этом важно отметить, что Стэнфордский университет не продает землю, а сдает ее в долгосрочную аренду (обычно на 99 лет) только высокотехнологичным компаниям. На территории парка были взращены такие гиганты, как Hewlett-Packard (HP), Varian Medical Systems и Tesla. На территории парка сейчас работают более 150 компаний и исследовательских центров.

      Практика ведущих парков подтверждает эти закономерности. TusPark (Китай) демонстрирует эффективность централизованной модели управления: единая управляющая компания, глубокая связка с университетом Цинхуа и активная венчурная деятельность формируют полный цикл развития проектов, включая сопровождение компаний до IPO. В противоположность этому, Кембриджский кластер (Великобритания) представляет органическую децентрализованную экосистему, где развитие обеспечивается критической массой талантов, частными девелоперами и одной из наиболее мощных венчурных сред в Европе.

      В совокупности эти примеры подтверждают, что ключевыми факторами успеха выступают сильная роль университета, гибкость финансово-управленческих моделей, системность поддержки и адаптация структуры парка под национальные приоритеты. Во всех успешных моделях университет выступает ядром экосистемы, источником талантов, исследований. При этом максимальная эффективность достигается при глубокой интеграции "университет – индустрия – город", будь то физическая (KAUST), управленческая (TusPark) или сетевая (Кембридж). Выбор между централизованным управлением (TusPark), децентрализованным (Кембридж) или ГЧП (Академпарк) зависит от контекста. Однако успешные парки комбинируют источники дохода: стабильная аренда, сервисы и чаще всего инвестиционная деятельность. Успешные парки предоставляют не просто площади, а выстроенную цепочку поддержки: инкубация, R&D, прототипирование, пилотирование, выход на рынок, включая доступ к финансированию (венчур, гранты).

      Поддержка стартапов и предпринимательства – еще одна важная функция научно-технологических парков. Они предоставляют начинающим компаниям не только офисные пространства, но и доступ к наставничеству, сетям инвесторов и рынкам. Это создает благоприятную среду для быстрого роста и развития стартапов, которые в будущем могут стать ведущими игроками на глобальном рынке.

      Данную модель предлагается реализовать в Казахстане путем законодательного закрепления понятия научно-технологического парка, который будет являться территорией, создаваемой ОВПО, автономными организациями образования, а также государственными научными организациями, на которой формируются организационные, инфраструктурные и институциональные условия для осуществления научной и (или) научно-технической, инновационной деятельности и коммерциализации ее результатов.

      На территории научно-технологического парка предусматривается размещение лабораторий, исследовательских и испытательных центров, инженерных и конструкторских подразделений, объектов инновационной инфраструктуры, а также производственных помещений, ориентированных на реализацию технологических и опытно-конструкторских проектов.

      Порядок деятельности, структура управления и меры стимулирования субъектов научно-технологического парка будут определяться в соответствии с законодательством Республики Казахстан и внутренними документами организаций, осуществляющих управление парком.

      Так, основными видами деятельности научно-технологических парков являются:

      1) создание условий для осуществления научной, научно-технической, научно-инновационной деятельности;

      2) создание условий для взаимодействия субъектов научной, научно-технической, научно-инновационной деятельности, элементов промышленно-инновационной инфраструктуры, субъектов деятельности в сфере промышленности;

      3) содействие внедрению результатов научной, научно-технической, научно-инновационной деятельности в реальный сектор экономики;

      4) привлечение инвестиций и грантовых средств для развития научных проектов и инноваций;

      5) международное сотрудничество с зарубежными субъектами научной, научно-технической, научно-инновационной деятельности;

      6) содействие в защите и управлении правами на результаты интеллектуальной деятельности.

      Для управления научно-технологическим парком будет создана или определена управляющая компания по развитию научно-технологического парка. Она будет обеспечивать взаимодействие с государственными органами, привлекать участников и инвесторов, организовывать строительство и развитие инфраструктуры, заключать договоры с резидентами, вести реестр и мониторинг их деятельности, координировать взаимодействие науки и индустрии, а также отвечать за продвижение парка и международное сотрудничество.

      Финансирование деятельности управляющей компании можно будет строить на смешанной модели, в том числе включать доходы от предоставления услуг, аренды инфраструктуры, заемные средства, пополнение уставного капитала и бюджетное финансирование (для научно-технологических парков со 100 % участием государства). Управляющая компания будет ответственной за разработку и утверждение стратегии развития научного парка, согласуемой с заинтересованными сторонами.

      Наряду с развитием научно-технологических парков, ориентированных преимущественно на локализацию исследований, разработок и инновационного предпринимательства, в мировой практике широко применяется модель научных городов (наукограды) как более масштабной территориальной формы организации научно-технологического развития.

      Наукоград представляет собой не отдельный инфраструктурный объект, а комплексную территориальную систему, в рамках которой научная, образовательная, производственная и социальная функции интегрированы на уровне населенного пункта. Такая модель позволяет обеспечить устойчивое воспроизводство научных кадров, долгосрочную концентрацию исследований и разработок, а также формирование благоприятной среды для жизни, работы и предпринимательской деятельности высококвалифицированных специалистов.

      В отличие от научно-технологических парков, фокусирующихся на создании условий для реализации конкретных проектов и размещения резидентов, наукограды ориентированы на системное развитие территории, включая градостроительную политику, социальную инфраструктуру, жилищное строительство, транспортную доступность и формирование инновационной городской среды. Это обеспечивает более высокий уровень устойчивости научно-технологического развития, снижает риски фрагментарности и точечной поддержки отдельных организаций.

      Введение института наукоградов направлено на переход от объектного и проектного подхода к территориально-ориентированной модели развития науки и инноваций, при которой научная деятельность становится ключевым драйвером социально-экономического развития соответствующего населенного пункта и региона в целом.

      Закрепление в законодательстве Республики Казахстан правового статуса наукограда, порядка его присвоения и механизмов управления позволит обеспечить правовую определенность и предсказуемость условий развития научных территорий, создать основу для концентрации бюджетных и внебюджетных ресурсов, повысить инвестиционную привлекательность научно-ориентированных городов, а также обеспечить интеграцию развития науки, образования, промышленности и городской среды в единую стратегическую модель.

      С учетом указанных подходов в законодательство Республики Казахстан предлагается ввести понятие наукограда как особого статуса, присваиваемого населенному пункту, на территории которого созданы устойчивые условия для осуществления образовательной, научной, научно-технической, инновационной и предпринимательской деятельности, ориентированной на развитие приоритетных направлений экономики страны.

      Присвоение статуса наукограда осуществляется Правительством Республики Казахстан по представлению уполномоченного органа в области науки, согласованному с отраслевым уполномоченным органом и соответствующим местным исполнительным органом.

      Такой порядок обеспечивает централизованное принятие решений, правовую определенность статуса наукограда и его интеграцию в систему государственного управления и планирования.

      Ключевыми критериями присвоения статуса наукограда являются:

      1) наличие на территории населенного пункта аккредитованных субъектов научной и (или) научно-технической деятельности с установленной долей научных работников;

      2) наличие развитой научной, инженерной и производственной инфраструктуры, обеспечивающей проведение исследований, опытно-конструкторских работ и выпуск продукции с высоким научным содержанием;

      3) наличие организаций, осуществляющих разработку и производство отечественной наукоемкой продукции по приоритетным научным направлениям;

      4) наличие условий для функционирования научно-производственных кластеров и привлечения инвестиций.

      Данный порядок определяется уполномоченным органом в области науки.

      В целях обеспечения системного и управляемого развития наукоемких территорий в Республике Казахстан предусматривается формирование четкой институциональной модели управления, основанной на разграничении стратегических, координационных и операционных функций между центральными и местными государственными органами, а также специализированной управляющей структурой.

      Стратегическое руководство развитием наукоемких территорий будет осуществляться ВНТК. ВНТК будет выступать ключевым органом, обеспечивающим увязку развития наукоградов и научно-технологических парков с национальными приоритетами научно-технологического развития и документами системы государственного планирования.

      ВНТК будет определять приоритетные научные направления развития каждого наукограда, утверждать стратегии его развития, а также рассматривать результаты реализации указанных стратегий и оценивать вклад наукоемких территорий в достижение стратегических целей государства в сфере науки, технологий и инноваций.

      Закрепление стратегических функций за ВНТК позволит обеспечить концентрацию ресурсов на наиболее перспективных направлениях, исключить дублирование приоритетов и несогласованные решения на региональном уровне, а также повысить результативность государственной научно-технологической политики. Такой подход применяется в международной практике, где стратегическое управление развитием научных территорий осуществляется на уровне центральных органов, отвечающих за формирование научно-технологической политики государства.

      Реализация стратегических решений на региональном уровне будет обеспечиваться местными исполнительными органами, которые будут участвовать в формировании предложений о присвоении населенным пунктам статуса наукограда, а также обеспечивать практическую реализацию стратегий развития наукоградов. В их компетенцию будут входить включение положений стратегий развития наукоградов в планы социально-экономического развития регионов, генеральные планы, бюджеты и иные документы территориального планирования, а также принятие организационных и инфраструктурных мер, необходимых для их реализации. Такая роль местных исполнительных органов позволит обеспечить интеграцию развития наукоградов в общую систему регионального развития, согласованность научно-технологических инициатив с задачами территориального и социально-экономического развития и устойчивость принимаемых управленческих решений.

      Для операционного управления и координации деятельности участников наукограда местными исполнительными органами будет создана управляющая компания, которая станет единым центром управления и развития соответствующей территории, будет обеспечивать координацию взаимодействия участников наукограда, сопровождение научных, научно-технических и инновационных проектов, привлечение внебюджетных источников финансирования и инвестиций, развитие инновационной и сопутствующей инфраструктуры, оказывать участникам услуги акселерации, технологического бизнес-инкубирования и сопровождения процессов коммерциализации научных разработок, а также формирование и ведение реестра участников наукограда.

      Как показывает мировая практика, наличие профессиональной управляющей компании является обязательным элементом успешного функционирования научных городов, зон исследований и разработок, обеспечивающим устойчивое взаимодействие науки, бизнеса и государства.

      НАН РК предусматривается проведение комплексного анализа научно-технического потенциала регионов в целях определения территорий, перспективных для присвоения статуса наукоемкой территории. Анализ охватывает оценку кадрового потенциала, уровня развития научной инфраструктуры, инновационной активности и возможностей коммерциализации научных разработок.

      Субъекты частного предпринимательства примут участие в разработке стратегий развития наукоемких территорий, формировании приоритетов научно-технологического развития, а также реализации проектов ГЧП, направленных на развитие научной, инновационной и сопутствующей инфраструктуры.

      Направление 2. Модель формирования наукоемких территорий

      Первая модель направлена на создание НТП в целях укрепления кадрового потенциала, научной инфраструктуры, экосистемы коммерциализации результатов научной и (или) научно-технической деятельности регионов.

      Планируется создать НТП для развития атомной отрасли на базе Института ядерной физики (далее – ИЯФ) с развитой научно-технической базой в области ядерной физики, ядерных и радиационных технологий и материаловедения.

      Наличие в ИЯФ производства радиоизотопов медицинского и промышленного применения, ядерных технологий позволит создать высокотехнологичные производства в области медицины, сельского хозяйства, радиационного материаловедения, электронной промышленности и искусственного интеллекта.

      Интеграция научно-исследовательской площадки ИЯФ с ведущими университетами обеспечит подготовку высококвалифицированных кадров для атомной отрасли, развитие фундаментальных исследований и прикладных разработок.

      В атомной отрасли для обеспечения координации усилий ученых, инженеров и промышленников в целях выпуска наукоемкой продукции, основанной на использовании ядерных и радиационных технологий, соответствующей мировым стандартам атомной энергетики, планируется создание многоцелевого исследовательского реактора на базе ИЯФ в городе Алматы.

      В автономной организации образования "Назарбаев Университет" (далее – Назарбаев Университет) выполняется широкой спектр фундаментальных и прикладных исследований по направлениям: промышленность и транспорт; высокопроизводительные вычисления, сетевые технологии и кибербезопасность; экологические и энергетические исследования; искусственный интеллект, когнитивные науки и робототехника; эффективность использования ресурсов и охрана окружающей среды; биологические науки.

      Создание и развитие НТП Назарбаев Университета позволяет создать непрерывную цепочку поддержки и развития инновационного кластера университета, выйти на уровень 1000 "фаундеров", более 500 "резидентов" и 2 "единорогов", создать венчурный фонд размером 50 млн долларов США на уровень 150 технологичных компаний и производств.

      Вторая модель. Модель предусматривает создание наукоградов в населенных пунктах, имеющих территориальную близость с научными организациями и ОВПО. В населенном пункте доля аккредитованных субъектов научной и (или) научно-технической деятельности с общей численностью научных работников составляет не менее трех процентов от численности трудоустроенного населения соответствующего населенного пункта. Согласно международному опыту типично наукоемкие территории располагаются в пригородах или небольших городах, вблизи крупных научных и промышленных центров, обладающих удобной логистикой и комфортными условиями для жизни и работы.

      Задачами данных населенных пунктов являются развитие фундаментальных и прикладных исследований, разработка и внедрение наукоемких технологий и инноваций, РННТД, обеспечение эффективного трансфера технологий, привлечение инвестиций в инновационные проекты и другие.

      В этой связи с учетом перспектив строительства атомной электростанции (далее – АЭС) в области Абай будут проработаны вопросы придания статуса наукограда городу Курчатову.

      Ключевым ядром научного потенциала города Курчатова является Национальный ядерный центр (далее – НЯЦ), объединяющий более 1600 сотрудников и обладающий обширной экспериментальной базой. Особенностью НЯЦ является наличие полного цикла предоставления наукоемких услуг для зарубежных и отечественных партнеров: от проектирования и расчетного обоснования устройств до проведения реакторных и внереакторных испытаний и постэкспериментальных исследований.

      Инфраструктура Курчатова позволяет существенно сократить затраты на формирование наукограда. В городе уже имеются необходимая социальная и инженерная база, транспортные связи с областными центрами (Семей, Павлодар) и выходом к другим регионам, а также свободные территории для расширения.

      Направление 3. Ресурсное обеспечение наукоградов

      С целью создания необходимой инфраструктуры, включая социальные объекты, университетские кампусы, лаборатории и исследовательские центры, планируется проработка механизмов привлечения финансирования из средств государственного бюджета, частных инвестиций, инструментов государственно-частного партнерства (ГЧП), а также иных финансовых источников.

Инфраструктура

Источники финансирования

Кампусы государственных ОВПО и НИИ

Предпринимательский сектор, ГЧП

Кампусы частных ОВПО и НИИ

Предпринимательский сектор, ГЧП

Кампусы иностранных ОВПО и НИИ

Предпринимательский сектор, ГЧП

Технопарки, инжиниринговые центры, коллективная лаборатория

Предпринимательский сектор, внебюджетные средства

Социальная инфраструктура

Предпринимательский сектор, ГЧП, внебюджетные средства


      Для развития наукоградов со стороны государства будут выделяться гранты на проведение исследований и развитие научной инфраструктуры в рамках общего конкурса. Местные исполнительные органы будут проводить конкурсы на грантовое финансирование. Гранты на коммерциализацию РННТД станут стимулирующим фактором реализации научно-технических проектов, совместных с частным сектором.

      В целях решения стратегически важных научно-технических задач продолжится программно-целевое финансирование. Также будет проработан вопрос выделения мегагрантов в рамках грантового и программно-целевого финансирования.

      Для финансирования исследовательских проектов и инфраструктуры предполагается активное вовлечение частного капитала и международных доноров. Активное участие Казахстана в международных финансовых институтах и программах содействия устойчивому развитию, обеспечит доступ к долгосрочным и дешевым источникам капитала для крупных инфраструктурных и промышленных проектов.

      Будет развиваться венчурное финансирование через фонды, фирмы, капитал крупных корпораций. Это позволит венчурным инвесторам контролировать весь цикл создания инноваций и осуществлять стратегическое руководство этим процессом. Их заинтересованность в финансировании стартапов будет обеспечиваться за счет прямого доступа ко вновь созданным продуктам и технологиям. Это даст им преимущество в развитии инновационного потенциала и росте конкурентоспособности.

      В рамках наукоградов планируется создание специализированных фондов, предназначенных для аккумулирования средств, полученных от участников, в том числе образовательных и научных организаций, бизнес-структур и инвесторов. Для обеспечения непрерывной поддержки на всех этапах будет внедрено финансирование проектов полного научного цикла. Данный метод позволит ускорить коммерциализацию разработок, повысить отдачу от НИОКР и усилить связь науки с экономикой.

      Направление 4. Усиление интеграции образования, науки и бизнеса

      Для усиления коллаборации науки с образованием ведущие ОВПО страны будут проводить совместные проекты с участниками наукограда. Создание благоприятного инвестиционного климата даст частным компаниям возможность самим создавать инновационную экосистему: строить кампусы, инвестировать в стартапы, формировать вокруг себя кластеры поставщиков. Для привлечения и удержания ученых и инженеров компании создадут привлекательные условия труда – конкурентоспособную оплату и возможность профессионального роста.

      В наукоградах будут созданы технопарки, инжиниринговые центры с акцентом на центрах трансфера технологий, которые помогут адаптировать научные разработки под нужды бизнеса. В целях решения проблем предпринимательского сектора продолжится проведение хакатонов с участием университетов, научных институтов и крупных компаний. Развитию малого инновационного бизнеса также способствует коворкинг, дающий возможность арендовать офисное помещение для переговоров и других мероприятий. Одним из перспективных механизмов инвестирования стартапов и других инновационных процессов является краудфандинг. В целях информирования инвесторов, бизнес-партнеров о перспективных инновациях будут организованы конференции, семинары и другие мероприятия. Предусматриваются также меры по обучению ведению бизнеса, применению цифровых инструментов, организации стартапов.

Раздел 6. Целевые индикаторы и ожидаемые результаты

      Целевые индикаторы:

      1. Налоговые поступления в бюджетную систему от участников наукоемких территорий (2025 год – 2,3 млрд тенге) (2026 год – 2,35 млрд тенге, 2027 год – 2,4 млрд тенге, 2028 год – 2,5 млрд тенге, 2029 год – 3 млрд тенге, 2030 год – 3,5 млрд тенге, 2031 год – 4,1 млрд тенге, 2032 год – 4,7 млрд тенге, 2033 год – 5,5 млрд тенге, 2034 год – 6 млрд тенге, 2035 год – 8 млрд тенге);

      2. Позиция Казахстана в рейтинге GII по показателю "Внутренние затраты на НИОКР, финансируемые бизнесом" (2025 год – 31 место) (2026 год – 30 место, 2027 год – 29 место, 2028 год – 28 место, 2029 год – 27 место, 2030 год – 26 место, 2031 год – 25 место, 2032 год – 23 место, 2033 год – 22 место, 2034 год – 21 место, 2035 год – 20 место);

      3. Численность специалистов-исследователей, человек (без экспериментально-производственных заводов), работающих в наукоемких территориях (2025 год – 878 чел.) (2026 год – 900 чел., 2027 год – 930 чел., 2028 год – 970 чел., 2029 год – 1020 чел., 2030 год – 1070 чел., 2031 год – 1 100 чел., 2032 год – 1210 чел., 2033 год – 1350 чел., 2034 год – 1500 чел., 2035 год – 1600 чел.);

      4. Объем привлеченных частных инвестиций для развития наукоемких территорий (2025 год – 0,6 млрд тенге) (2026 год – 0,65 млрд тенге, 2027 год – 0,7 млрд тенге, 2028 год – 0,75 млрд тенге, 2029 год – 1 млрд тенге, 2030 год – 1,2 млрд тенге, 2031 год – 1,5 млрд тенге, 2032 год – 1,8 млрд тенге, 2033 год – 2,1 млрд тенге, 2034 год – 2,5 млрд тенге, 2035 год – 5 млрд тенге);

      5. Доля выпускаемой научно-технической продукции и наукоемкой продукции (выполнения работ, оказания услуг) наукоемкими территориями (2025 год – 4 млрд тенге) (2026 год – 4 млрд тенге, 2027 год – 4,2 млрд тенге, 2028 год – 4,4 млрд тенге, 2029 год – 6 млрд тенге, 2030 год – 7 млрд тенге, 2031 год – 8 млрд тенге, 2032 год – 10 млрд тенге, 2033 год – 11 млрд тенге, 2034 год – 12,5 млрд тенге, 2035 год – 15 млрд тенге);

      6. Число зарегистрированных патентов на изобретения в наукоемких территориях в год (2025 год – 9 ед.) (2026 год – 10 ед., 2027 год – 13 ед., 2028 год – 15 ед., 2029 год – 17 ед., 2030 год – 21 ед.,2031 год – 24 ед.,2032 год – 27 ед., 2033 год – 30 ед., 2034 год – 33 ед., 2035 год – 40 ед.).

      Ожидаемые результаты к 2035 году:

      1) количество наукоградов и НТП готовы к запуску (2035 год – 3 ед.);

      2) 3% - доля инновационной продукции (товаров, услуг) к ВВП (2024 год - 1,37%).

      План действий по реализации Концепции прилагается.

  Приложение
к Концепции создания
и развития наукоемких
территорий на 2026 – 2035 годы

План действий по реализации Концепции создания и развития наукоемких территорий на 2026 – 2035 годы

п/п№
 

Наименование реформ /основных мероприятий

Форма завершения

Срок завершения

Ответственные исполнители

Объем финансирования

Источники финансирования


1

2

3

4

5

6

7

Направление 1 Создание институциональной основы развития наукоемких территорий

Целевой индикатор 1
Налоговые поступления в бюджетную систему от участников наукоемких территорий (2025 год – 2,3 млрд тенге) (2026 год – 2,35 млрд тенге, 2027 год – 2,4 млрд тенге, 2028 год – 2,5 млрд тенге, 2029 год – 3 млрд тенге, 2030 год – 3,5 млрд тенге, 2031 год – 4,1 млрд тенге, 2032 год – 4,7 млрд тенге, 2033 год – 5,5 млрд тенге, 2034 год – 6 млрд тенге, 2035 год – 8 млрд тенге)

1

Проведение комплексного анализа научно-технических и социально-экономических характеристик регионов с целью выявления территорий, обладающих потенциалом для получения статуса "наукоград"

информация
в МНВО

март
2026 года

НАН РК (по согласованию)

-

не требуются

2

Разработка проекта постановления Правительства Республики Казахстан "О внесении изменений и дополнений в постановление Правительства Республики Казахстан от 7 октября 2024 года № 826 "О создании Высшей научно-технической комиссии при Правительстве Республики Казахстан" в части определения приоритетных научных направлений для наукограда

проект постановления Правительства Республики Казахстан

июнь
2026 года

МНВО, ААЭ (по согласованию)

-

не требуются

3

Запуск научно-технологического парка на базе ИЯФ

решение
совета директоров

I квартал
2027 года

ААЭ (по согласованию), МНВО, МНЭ, ИЯФ (по согласованию)

в объеме привлеченных средств

другие источники
 

4

Рассмотрение возможности создания на базе ИЯФ в городе Алматы многоцелевого исследовательского реактора, в том числе с учетом целесообразности финансовых затрат

информация в Администрацию Президента

Декабрь 2026 года

ААЭ (по согласованию), МФ, МНВО, МНЭ, ИЯФ (по согласованию)

-

не требуются

5

Запуск научно-технологического парка на базе АОО "Назарбаев Университет" (первое здание)

решение АОО "Назарбаев Университет"

I квартал 2027 года

АОО "Назарбаев Университет" (по согласованию), МНВО

в объеме привлеченных средств

внебюджетные средства

6

Принятие мер по определению управляющей компании наукограда Курчатов

информация в Правительство Республики Казахстан

декабрь 2028 года

ААЭ (по согласованию), акимат области Абай, МНВО

-

не требуются

Направление 2
Модель формирования наукоемких территорий

Целевой индикатор 2
Позиция Казахстана в рейтинге GII по показателю "Внутренние затраты на НИОКР, финансируемые бизнесом" (2025 год – 31 место) (2026 год – 30 место, 2027 год – 29 место, 2028 год – 28 место, 2029 год – 27 место, 2030 год – 26 место, 2031 год – 25 место, 2032 год – 23 место, 2033 год – 22 место, 2034 год – 21 место, 2035 год – 20 место)
Целевой индикатор 3
Численность специалистов-исследователей, человек (без эксперементально - производственных заводов), работающих в наукоемких территорий (2025 год – 878 чел.) (2026 год – 900 чел., 2027 год – 930 чел., 2028 год – 970 чел., 2029 год – 1020 чел., 2030 год – 1070 чел., 2031 год – 1 100 чел., 2032 год – 1210 чел., 2033 год – 1350 чел., 2034 год – 1500 чел., 2035 год – 1600 чел.)
 

7

Проработка создания лабораторий в сфере атомной, ядерной, металлургической, химической промышленности, биотехнологии и других отраслях

предложения в Правительство Республики Казахстан

Декабрь 2027 – 2035 годы

МНВО, ААЭ (по согласованию), акиматы Алматинской области и области Абай, АОО "Назарбаев Университет" (по согласованию)

-

не требуются

8

Привлечение организаций высшего и (или) послевузовского образования и научных организаций для развития наукограда

совместные проекты/открытие филиалов

Декабрь 2029 – 2035 годы

МНВО, ААЭ (по согласованию), акимат области Абай

-

не требуются

9

Создание консорциумов ОВПО, научных институтов, инжиниринговых и R&D-центров для развития наукоемких территориях

меморандумы/соглашения

декабрь 2027 – 2035 годы

МНВО, акиматы Алматинской области и области Абай

-

не требуются

10

Принятие мер по открытию филиалов зарубежных университетов в наукоемких территориях

приказ/ соглашение

декабрь 2027 – 2035 годы

МНВО, ААЭ, акиматы Алматинской области и области Абай

-

не требуются

11

Проработка вопроса по присуждению именных стипендий ученым наукоемких территорий

предложения в Правительство Республики Казахстан

Декабрь 2028 года

МНВО, МФ, акиматы Алматинской области и области Абай
 

-

не требуются

Направление 3
Ресурсное обеспечение наукоемких территорий

Целевой индикатор 4
Объем привлеченных частных инвестиций для развития наукоемких территорий (2025 г. – 0,6 млрд тенге) (2026 г. – 0,65 млрд тенге, 2027 г. – 0,7 млрд тенге, 2028 г. – 0,75 млрд тенге, 2029 г. – 1 млрд тенге, 2030 г. – 1,2 млрд тенге, 2031 г. – 1,5 млрд тенге, 2032 г . – 1,8 млрд тенге, 2033 г. – 2,1 млрд тенге, 2034 г. – 2,5 млрд тенге, 2035 г. – 5 млрд тенге)

12

Принятие мер по привлечению инвестиций предпринимательского сектора, ГЧП, средств банков второго уровня и другие для создания инфраструктуры, кампусов ОВПО, лабораторий, центров и субъектов наукоемких территорий

информация в Правительство Республики Казахстан

декабрь 2026 – 2035 годы

МНВО, МНЭ, НБ (по согласованию), АРРФР (по согласованию),
акиматы Алматинской области и города Алматы

-

не требуются

13

Финансирование НИОКР наукоемких территорий местными исполнительными органами

решения конкурсной комисии

декабрь 2027 – 2035 годы

Акиматы Алматинской области и области Абай

в рамках предусмотренных средств

МБ

14

Предоставление ежегодных грантов на проекты коммерциализации РННТД для участников наукоемких территорий (в рамках общего конкурса)

решения ННС

Декабрь 2026 – 2035 годы

МНВО

в рамках предусмотренных средств

РБ

15

Проведение ежегодных конкурсов на программно-целевое финансирование научно-технических программ участников наукоемких территорий (в рамках общего конкурса)
 

решения ННС

Декабрь 2026 – 2035 годы

МНВО, ААЭ (по согласованию)

в рамках предусмотренных средств на ПЦФ

РБ

16

Выделение мегагрантов для проведения крупных научных исследований в рамках предусмотренных средств по грантовому и программно-целевому финансированию (в рамках общего конкурса)

решения ННС

Декабрь 2026 – 2035 годы

МНВО

в рамках предусмотренных средств на ГФ и ПЦФ

РБ

17

Привлечение международных финансовых институтов для создания наукоемких территорий

информация в Правительство Республики Казахстан

Декабрь 2026 – 2035 годы

МНВО, МНЭ, ААЭ (по согласованию), АРРФР (по согласованию), акиматы Алматинской области и области Абай, города Алматы

-

не требуются

18

Создание специализированных фондов, предназначенных для аккумулирования средств, полученных от участников наукограда

решения попечительского совета/совета директоров

Декабрь 2029 – 2035 годы

МНВО, МФ, акиматы Алматинской области и области Абай, АРРФР (по согласованию), НБ (по согласованию), АОО "Назарбаев Университет" (по согласованию)

-

не требуются

19

Привлечение частных капиталов и международных доноров для финансирования исследовательских проектов и инфраструктуры

меморандумы/соглашения

Декабрь 2026 – 2035 годы

МНВО, МНЭ, ААЭ (по согласованию), акиматы Алматинской области и области Абай, города Алматы, АРРФР (по согласованию),
АОО "Назарбаев Университет" (по согласованию)

-

не требуются

20

Проработка вопроса внедрения финансирования проектов полного научного цикла

предложения в Правительство Республики Казахстан
 

декабрь
2028 – 2035 годы

МНВО, МНЭ, МФ

-

не требуются

Направление 4
Усиление интеграции образования, науки и бизнеса

Целевой индикатор 5
Доля выпускаемой научно-технической и наукоемкой продукции (выполнение работ, оказание услуг) наукоемких территорий (2025 города – 4 млрд тенге) (2026 г. – 4 млрд тенге, 2027 г. – 4,2 млрд тенге, 2028 г. – 4,4 млрд тенге, 2029 г. – 6 млрд тенге, 2030 г. – 7 млрд тенге, 2031 г. – 8 млрд тенге, 2032 г. – 10 млрд тенге, 2033 г. – 11 млрд тенге, 2034 г. – 12,5 млрд тенге, 2035 г. – 15 млрд тенге)
Целевой индикатор 6
Число зарегистрированных патентов на изобретения в наукоемких территориях год (2025 г. – 9 ед.) (2026 г. – 10 ед., 2027 г. – 13 ед., 2028 г. – 15 ед., 2029 г. – 17 ед., 2030 г. – 21 ед.,2031 г. – 24 ед.,2032 г. – 27 ед., 2033 г. – 30 ед., 2034 г. – 33 ед., 2035 г. – 40 ед.)

21

Проведение научно-инновационных сессий, направленных на решение актуальных технологических задач предприятий

научно-технологические сессии

Декабрь 2027 – 2035 годы

МНВО, ААЭ (по согласованию), акиматы Алматинской области, и области Абай, АОО "Назарбаев Университет" (по согласованию)

-

не требуются

22

Формирование и развитие специализированных инжиниринговых центров, конструкторских бюро, центров роботизации (в рамках общего конкурса)

информация в Правительство Республики Казахстан

Декабрь 2027 – 2035 годы

МНВО, ААЭ (по согласованию), акиматы Алматинской области и области Абай, ОВПО (по согласованию), АОО "Назарбаев Университет" (по согласованию)

в рамках предусмотренных средств на ПЦФ

РБ

23

Создание и развитие научно-технологических технопарков (в рамках общего конкурса)

отчет

Декабрь 2027 – 2035 годы

МНВО, ААЭ (по согласованию), акиматы Алматинской области, и области Абай, ОВПО (по согласованию)

в рамках предусмотренных средств на ПЦФ

РБ

24

Открытие центров трансфера технологий

информация
в МНВО

Декабрь 2027 – 2035 годы

ААЭ (по согласованию), акиматы Алматинской области, и области Абай, АОО "Назарбаев Университет" (по согласованию)

в объеме привлеченных средств

другие источники
 

25

Организация нетворкинг мероприятий по различным вопросам, позволяющим найти инвесторов, бизнес-партнеров, продвигать как инвесторов (венчурные и не венчурные, начинающие)

информация в Правительство Республики Казахстан

Декабрь 2027 – 2035 годы

акиматы Алматинской области, акимат области Абай, ААЭ (по согласованию), АОО "Назарбаев Университет" (по согласованию)

-

не требуются

      ___________________________________________

      Примечание: расшифровка аббревиатур

АО

акционерное общество

ААЭ

Агентство Республики Казахстан по атомной энергии

США

Соединенные Штаты Америки

МНВО

Министерство науки и высшего образования Республики Казахстан

НИОКР

научно-исследовательские и опытно-конструкторские работы

НО

научные организации

НТП

научно-технологический парк

НИИ

научно–исследовательский институт

РННТД

результат научной и научно-технической деятельности

ВВП

валовой внутренний продукт

ВРП

валовой региональный продукт

МИО

- –

местный исполнительный орган

ОВПО

организации высшего и (или) послевузовского образования

НДС

налог на добавленную стоимость

МФ

Министерство финансов Республики Казахстан

НАН РК

Национальная академия наук Республики Казахстан при Президенте Республики Казахстан

АРРФР

Агентство Республики Казахстан по регулированию и развитию финансового рынка

АОО "Назарбаев Университет"

автономная организация образования "Назарбаев Университет"

АО "ФНБ "Самрук-Қазына"

акционерное общество "Фонд национального благосостояния "Самрук-Қазына"

PCT

международный договор о патентной кооперации

МНЭ

Министерство национальной экономики Республики Казахстан

ННС


научно–технический совет

НБ


Национальный Банк Республики Казахстан

ИЯФ

республиканское государственное предприятие на праве хозяйственного ведения "Институт ядерной физики"

НЯЦ

республиканское государственное предприятие на праве хозяйственного ведения "Национальный ядерный центр Республики Казахстан"

Global Innovation Index, GII

глобальный индекс инноваций (глобальное исследование и сопровождающий его рейтинг стран мира по показателю уровня развития инноваций)

PhD

доктор философии